வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத இழப்புகளும், கடும் வறுமையும் ஒரு மனிதனை உடைத்துப்போடக்கூடும். ஆனால், அந்த இக்கட்டான சூழலையும் கல்வி எனும் ஆயுதத்தைக் கொண்டு எதிர்கொண்டால் வெற்றி நிச்சயம் என்பதற்கு திருப்பத்தூரின் அருண் கனகராஜ் ஒரு சிறந்த உதாரணம். அகரம் அமைப்பின் 2015-ஆம் ஆண்டு மாணவரான அருண், தனது வாழ்க்கைப் போராட்டங்களை மனம் திறந்து பகிர்ந்துள்ளார்.
பெற்றோரை இழந்த துயரமும் தொடக்க கால அவாதங்களும்
திருப்பத்தூர் அருகே உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற அருண், தனது பத்தாம் வயதிலேயே தாயை இழந்தார். விபத்தால் பாதிக்கப்பட்ட அவரது தாயார், சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்றபோது உயிரிழந்தார். அதனைத் தொடர்ந்து, வெளிநாட்டில் பணியாற்றிவிட்டு ஊர் திரும்பிய அவரது தந்தை, சில ஆண்டுகளிலேயே மற்றொரு விபத்தில் சிக்கி உயிரிழந்தார். ஒரே மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சை பிரிவில், ஒரே படுக்கையில் தந்தை மற்றும் தாய் இருவரும் உயிர் பிரிந்த அந்தத் தருணம் அருணின் வாழ்க்கையில் ஆறாத வடுவாக மாறியது.
உறவினர்களின் புறக்கணிப்பும் உழைப்பின் வலியும்
பெற்றோரின் மறைவுக்குப் பிறகு, அருணும் அவரது சகோதரிகளும் உறவினர்களின் ஆதரவை எதிர்பார்த்தனர். தந்தையின் சகோதரர் வீட்டில் தங்கிப் படித்தபோது, அங்கிருந்த சூழல் அவர்களுக்கு மனஉளைச்சலை ஏற்படுத்தியது. சிறு வயதுவிலேயே குடும்பச் செலவுகளுக்காகத் தோட்டங்களில் வேலை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டனர். கனகாமரம் பூக்களையும், வாழைத் தோட்டங்களிலும் வேலை செய்து, கிடைத்த சொற்பத் தொகையையும், உணவுப் பொருட்களையும் கொண்டு தங்களது வாழ்வாதாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டனர்.
கல்வியின் மீதான தீராத ஏக்கமும் போராட்டமும்
பதவி உயர்வு மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடிகளால், அவரது மூத்த சகோதரி தனது நண்பர்களின் உதவியுடன் ஆங்கில இலக்கியப் பட்டப்படிப்பை முடித்து, மிகக் குறைந்த ஊதியத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், சகோதரியின் புடவைகளைத் திரைச்சீலைகளாகக் கட்டி, வறுமையின் உச்சத்தில் அவர்கள் வாழ்ந்தனர். “நம்மால் இனி படிக்க முடியாது” என்று அருண் நாள்தோறும் கண்ணீர் விட்ட சூழல் இருந்தது. கல்வி கற்க வேண்டும் என்ற ஆசை, ஒரு கட்டத்தில் அவருக்கு எட்டாக்கனியாகத் தெரிந்தது.
தன்னம்பிக்கையும் மாற்றமும்
இருப்பினும், அந்த இருண்ட சூழலில் இருந்து மீள அருணுக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய வாய்ப்பு அகரம் அமைப்பின் ஆதரவு. கல்வியின் மீதிருந்த தீராத தாகமும், தன்னம்பிக்கையும் அவரை முன்னேற்றப் பாதையில் அழைத்துச் சென்றது. பெற்றோரின் அன்பு இல்லாவிட்டாலும், நண்பர்களின் ஆதரவும், முறையான கல்வி வழிகாட்டுதலும் அவருக்குப் புதிய நம்பிக்கையை அளித்தன. இன்று அருண் தனது போராட்டங்களை கடந்து, கல்வியின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து முன்னேறி வருகிறார்.
Leave a Reply