Tag: Inspirational

திருச்சியில் ரேடியோ ஜாக்கி மற்றும் உணவக உரிமையாளராகப் போராடி வெற்றிபெறும் இளம்பெண் விமலா

திருச்சியின் மலைக்கோட்டை பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு சிறிய உணவகம், இரவு நேரங்களில் வாடிக்கையாளர்களின் வருகையால் மிகுந்த பரபரப்பாகக் காணப்படுகிறது. இங்கு உணவுகளைத் தயாரிப்பதிலும், வாடிக்கையாளர்களைக் கையாளுவதிலும் மிகத் தீவிரமாகப் பணியாற்றி வருபவர் 23 வயது விமலா. ஒரு கையில் கொத்துக் கரண்டியுடனும், மறு கையில் வாடிக்கையாளர் விருப்பங்களையும் கவனித்துக்கொண்டிருக்கும் இவரது உழைப்பு பலருக்கு முன்மாதிரியாக அமைந்துள்ளது.

சமூகக் கட்டுப்பாடுகளை உடைத்த உழைப்பு

பெண்கள் உணவகங்களில் வேலை செய்யக் கூடாது என்ற சமூகக் கண்ணோட்டத்தையும், குடும்பச் சூழ்நிலையையும் விமலா சவாலாகவே எதிர்கொண்டார். “பெண்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து இத்தகைய பணிகளில் ஈடுபடக் கூடாது என்று சிலர் கூறினர். ஆனால், என் தாயாரின் கனவு இந்த உணவகத்தில்தான் உள்ளது. நான் அதிக அளவில் சம்பாதித்தாலும், இந்த உணவகத்தை விட்டுக்கொடுக்க மாட்டேன்” என்று விமலா தனது உறுதியைத் தெரிவிக்கிறார்.

தள்ளுவண்டி கடையில் தொடங்கிய பயணம்

விமலாவின் குடும்பப் பின்னணி மிகவும் எளிமையானது. அவரது பெற்றோர் திருச்சியில் குடியேறியபோது, தந்தை பரோட்டா கடையில் பணியாளராக இருந்தார். பின்னர் இருவரும் இணைந்து ஒரு தள்ளுவண்டிக் கடையை நடத்தினார்கள். சமையல் பணிகளை விமலாவின் தாயாரே கவனித்து வந்தார். அந்த உழைப்பின் மூலமே விமலாவும் அவரது தம்பி, தங்கச்சியும் கல்வி பயின்றனர்.

பட்டிமன்றங்கள் மற்றும் பேச்சுப் போட்டிகளில் ஆர்வம் கொண்டிருந்த விமலா, பிளஸ் டூ முடித்த பிறகு இளங்கலைத் தமிழ் படிப்பில் சேர்ந்தார். ஆனால், கொரோனா பெருந்தொற்று காலம் அவரது வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்தது. ஊட்டுக்கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக தள்ளுவண்டிக் கடையை மூட வேண்டிய சூழல் உருவானது. இதனால் குடும்பப் பொருளாதார நிலை பாதிக்கப்பட்டு, விமலாவால் தனது படிப்பைத் தொடர இயலவில்லை.

புதிய தொடக்கமும் தொழில் வளர்ச்சியும்

தாயாரின் கனவான ஒரு சொந்த உணவகத்தைத் தொடங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டு, விமலா மீண்டும் தொழிலில் இறங்கினார். தள்ளுவண்டிக் கடையிலிருந்து வாடகைக்கு எடுத்த ஒரு கட்டிடத்தில் உணவகத்தைத் தொடங்கினர். தொடக்கத்தில் இட்லி, தோசை போன்ற எளிமையான உணவுகளை வழங்கிய விமலா, பின்னர் பரோட்டா, கலக்கி, கொத்து பரோட்டா உள்ளிட்ட 35 வகையான உணவு வகைகளைத் தயாரிப்பதில் தேர்ச்சி பெற்றார்.

மூன்று ஆண்டுகால கடின உழைப்பிற்குப் பிறகு, தொழில் வளர்ச்சி அடைந்ததைத் தொடர்ந்து மீண்டும் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அதே நேரத்தில், அகில இந்திய வானொலி நிலையத்தில் பகுதிநேரத் தொகுப்பாளராகவும் வாய்ப்பு பெற்றார். இதன் மூலம் பகலில் மாணவராகவும், மதிய வேளையில் வானொலி தொகுப்பாளராகவும், மாலை நேரங்களில் உணவக மாஸ்டராகவும் விமலா தனது பன்முகத் திறமையை வெளிப்படுத்தி வருகிறார்.

பெண் முன்னேற்றம் குறித்த பார்வை

தொழில் செய்வதில் அவமானமோ அல்லது தயக்கமோ இருக்கக் கூடாது என்று கருதும் விமலா, உணவகத்தில் மேஜைகளைத் துடைப்பது முதல் பரிமாறுவது வரை அனைத்து வேலைகளையும் மகிழ்ச்சியுடன் செய்கிறார். “பெண்கள் வீட்டில் சமைப்பது பொறுப்பு, ஆனால் கடையில் சமைப்பது தவறு என்று கருதுபவர்களின் கருத்துக்களுக்கு நான் மதிப்பளிக்கவில்லை” என்கிறார் அவர்.

தற்போது இளங்கலைப் படிப்பை முடித்துவிட்டு, முதுகலைப் படிப்பைத் தொடர திட்டமிட்டுள்ள விமலா, தனது தாயாரின் சுயமரியாதையும் அடையாளமுமாக இந்த உணவகத்தை மேம்படுத்தி வருகிறார். கடின உழைப்பும், மன உறுதியும் இருந்தால் எத்தகைய சவால்களையும் கடந்து வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற முடியும் என்பதற்கு விமலாவின் வாழ்க்கை ஒரு சிறந்த உதாரணமாகும்.

தொடர்புடைய செய்திகள்

latest

கேரளாவில் ஒன்றரை வயது குழந்தை கொலை: தாய் மற்றும் காதலரை கைது செய்தது காவல்துறை

#trichy #womenEmpowerment #inspirational #entrepreneurship #motivationStory #ullathilNallaUllam #parottaMaster #humanStory

June 8, 2026
வறுமையை வென்ற கல்விப்பயணம்: அகரம் மாணவர் அருண் கனகராஜின் போராட்ட வரலாறு

வாழ்க்கையின் ஆரம்பக்காலத்திலேயே பெற்றோரை இழந்து, சொல்லொணாத் துயரங்களையும் வறுமையையும் அனுபவித்த ஒரு மாணவன், கல்வியின் மீதான தீராத தேடலால் எவ்வாறு தனது வாழ்க்கையை மாற்றியமைக்க முயன்றார் என்பதே அருண் கனகராஜின் கதை. திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய குக்கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற அருண், தனது சிறுவயதில் எதிர்கொண்ட சவால்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

தொடர்ச்சியான இழப்புகளும் மனவலிகளும்

அருணின் வாழ்க்கையில் முதல் பெரும் இழப்பு அவரது பத்தாவது வயதில் நிகழ்ந்தது. விபத்தில் தாயை இழந்த அவர், சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்த நிலையில் தாயை நிரந்தரமாகப் பிரிந்தார். தந்தையை நம்பியிருந்த அருணுக்கு, அடுத்த சில ஆண்டுகளிலேயே மீண்டும் ஒரு பேரிடி காத்திருந்தது. தனது பன்னிரண்டாவது வயதில் தந்தையும் விபத்தில் காலமானார். தாயும் தந்தையும் சிகிச்சை பெற்ற அதே மருத்துவமனையின் அதே அவசர சிகிச்சை பிரிவில் தந்தையும் உயிர் நீத்தது, அருணின் மனதிற்குள் ஆறாத வடுவை ஏற்படுத்தியது.

குடும்ப உறவுகளும் வாழ்வாதாரப் போராட்டமும்

பெற்றோரை இழந்த நிலையில், அருணும் அவரது தங்கையும் தங்கள் மூத்த சகோதரியின் அரவணைப்பில் வளர்ந்தனர். குடும்பத்திற்குச் சொந்தமாக வீடு இல்லாத சூழலில், தாத்தா வழங்கிய நிலத்தில் கட்டி முடிக்கப்பட்டிருந்த வீட்டில் அவர்கள் வசையினர். இருப்பினும், குடும்பப் பிரிவினைகளால் அந்த வீட்டின் உரிமையாளர் மாற்றம் ஏற்பட்டது, அவர்களை மேலும் நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்கியது.

படிப்புப் போகும் வழியில் சிறுவயதிலேயே உழைக்கத் தொடங்கிய அருண், கனகாமரம் பூ தோட்டங்களில் பூ பறிப்பதன் மூலமும், வாழைத் தோட்டங்களில் உரம் இடுவதன் மூலமும் சிறுதொகையை ஈட்டினார். அந்த உழைப்பின் மூலம் கிடைத்த வாழைக்காய்களே அவர்களின் உணவாக அமைந்தன. ரேஷன் கார்டு மூலம் கிடைத்த அரிசியை நம்பியே அந்த குடும்பம் தனது வயிற்றை நிரப்பியது.

கல்வியின் மீதான தீராத ஆசை

சகோதரி தனது போராட்டங்களின் முடிவில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் இளங்கலை பட்டமும், பின்னர் கல்வியியல் முதுகலை பட்டமும் முடித்து மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். இந்தச் சூழலில், பன்னிரண்டாம் வகுப்பு பயின்ற அருண், தனது உயர்கல்வியைப் பற்றி மிகுந்த கவலையில் இருந்தார். ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், சகோதரியின் புடவைகளைத் திரையாகக் கட்டித் தற்காலிகமாக வசதி செய்துகொண்ட அந்த வாழ்க்கை, அவரை மனதளவில் வெகுவாக பாதித்தது.

“நம்மால் இனி படிக்க முடியாது” என்ற எண்ணம் அவரைத் தினந்தோறும் வாட்டியது. கல்வியின் மீது அவருக்கு இருந்த ஆர்வம், காலப்போக்கில் ஒரு பேராசையாக மாறியது. ஒரு கட்டத்தில், உதவி செய்ய யாரும் இல்லாத நிலையில், உயர்கல்வி என்பது எட்டாக்கனியாகத் தெரிந்தபோது, அவர் தனது ஏக்கங்களை கண்ணீரின் வழியே வெளிப்படுத்தினார்.

தற்போதைய சூழலில், அகரம் போன்ற கல்வி வழிகாட்டுதல் அமைப்புகளின் உதவியால் தனது கனவுகளை நோக்கி நடைபோடும் அருண், தன்னைப் போன்ற பல மாணவர்களுக்கு ஒரு முன்னுதாரணமாகத் திகழ்கிறார். தனிமையிலும் ஒழுக்கத்தோடும், விடாமுயற்சியோடும் இருந்தால் வாழ்க்கையில் முன்னேற முடியும் என்பதை இவரது வாழ்க்கை வரலாறு உணர்த்துகிறது.

#education #successstory #inspiration #tamilnadu #agaram #student

June 1, 2026
பெற்றோரை இழந்த வலி; வறுமையை வென்று கல்வி கனவைத் தொடரும் அருண்கனகராஜின் நெகிழ்ச்சிப் பயணம்

திருப்பத்தூர் அருகே உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்து, வாழ்க்கையின் மிக இளைய பருவத்திலேயே பெற்றோரை இழந்து, கடும் வறுமையிலும் கல்வி ஒன்றையே நம்பிக்கையாகக் கொண்டு போராடிய ஒரு இளைஞனின் கதை இது. அகரம் நிறுவனத்தின் 2015-ஆம் ஆண்டு விதை திட்டத்தில் இணைந்த அருண்கனகராஜ், தனது கடந்த கால நினைவுகளைப் பகிர்ந்துகொண்டபோது பலரது மனதை உருக்கியுள்ளார்.

தொடர்ச்சியான இழப்புகளும் குடும்பச் சூழலும்

அருண்கனகராஜின் வாழ்க்கை ஆரம்பத்தில் மகிழ்ச்சியாகவே இருந்தது. ஆனால், அவருக்குப் பத்து வயதாக இருந்தபோது ஏற்பட்ட ஒரு விபத்தில் அவரது தாயார் உயிரிழந்தார். சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்ற நிலையில் அவர் மறைந்தார். இதைத் தொடர்ந்து, வெளிநாட்டில் பணியாற்றிவிட்டுத் திரும்பிய அவரது தந்தை, குடும்பப் பொறுப்புகளை ஏற்றார். இருப்பினும், துரதிர்ஷ்டவசமாக அவருக்கு 12 வயதாக இருந்தபோது, தந்தையும் விபத்தில் காலமானார்.

தாயார் மறைந்த அதே மருத்துவமனையில், அதே அவசர சிகிச்சை பிரிவில் தந்தையும் சிகிச்சை பெற்று உயிரிழந்தது அருணின் மனதில் ஆழமான வடுவை ஏற்படுத்தியது. பெற்றோரை இழந்த நிலையில், அவருக்கும் அவரது தங்கச்சிக்கும் ஆதரவாக நின்றது அவரது அக்கா மட்டுமே. உறவினர்களின் உதவியுடன் அவர்கள் வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தனர்.

உழைப்பால் கிடைத்த கல்வி

பெற்றோரின் மறைவுக்குப் பிறகு, அவர்கள் தங்கியிருந்த வீட்டின் நிலம் மற்றும் சொத்துக்களில் சிக்கல்கள் ஏற்பட்டன. இதனால் அவர்கள் தனது சித்தப்பாவின் வீட்டில் தங்க நேர்ந்தது. அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகவும், சிறு செலவுகளுக்காகவும் அருண் கடுமையாக உழைத்தார். கனகாமரம் பூந்தோட்டத்தில் பூக்கள் பறித்ததும், வாழைத் தோட்டங்களில் உரமிடும் பணிகளில் ஈடுபட்டதுமாகத் தனது நாட்களைக் கழித்தார். அந்த உழைப்பின் மூலம் கிடைத்த சில ரூபாய்களும், வாழைக்காய்களுமே அவரது அன்றாடத் தேவைகளை நிறைவு செய்தன.

அவரது அக்கா, நண்பர்களின் உதவியுடன் பி.ஏ (ஆங்கில இலக்கியம்) மற்றும் பி.எட் படிப்புகளை முடித்து, மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். தனது தம்பியின் கல்விக்காக அவர் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் குறிப்பிடத்தக்கவை.

கண்ணீரும் கல்வி ஏக்கமும்

பன்னிரண்டாம் வகுப்பை முடித்த பிறகு, அருணின் குடும்பம் மீண்டும் சொந்த வீட்டிற்கு மாறியது. ஆனால் அந்த வீடு மிகவும் வசதியற்றதாக இருந்தது. ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத அந்த வீட்டில், அக்காவின் புடவைகளையே திரையாகக் கட்டி மறைப்பிலிருந்தனர். கல்லூரியில் சேருவதற்கான கட்டணத்தை எவ்வாறு செலுத்துவது என்ற கவலையில் அருண் தினமும் கண்ணீர் விட்டு அழுதிருக்கின்றார்.

“நம்மால் இனி படிக்க முடியாது” என்ற எண்ணம் அவரை வாட்டியது. இருப்பினும், படிக்க வேண்டும் என்ற தீராத ஆசை அவருக்குள் இருந்தது. பெற்றோரின் மறைவு அவருக்குப் பெரிய இழப்பாக இருந்தாலும், அவரைப் பையனாகப் பார்த்த நண்பர்களின் குடும்பங்கள் அவருக்கு மனவலிமையை அளித்தன.

தற்போது அகரம் நிறுவனத்தின் ஆதரவோடு தனது கல்விப் பயணத்தைத் தொடரும் அருண்கனகராஜ், ஒழுக்கமும் கல்வியும் இருந்தால் எந்தவொரு கடினமான சூழலிலிருந்தும் மீண்டு வர முடியும் என்பதைத் தனது வாழ்க்கையின் மூலம் நிரூபித்து வருகிறார்.

#education #inspiration #studentStories #tamilNadu #agaram #student

May 29, 2026
வறுமை எனும் வலியை வென்ற அருண்: அகரம் அறக்கட்டளையின் வழிகாட்டுதலில் ஒரு மாணவனின் வாழ்வியல் போராட்டம்

கல்வி என்பது சிலருக்கு வெறும் பாடப்புத்தகங்களின் தொகுப்பு; ஆனால் வசதிகள் இல்லாத பல மாணவர்களுக்கு அது ஒரு வாழ்வா சாவா போராட்டமாகும். திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தின் ஒரு சிறிய குக்கிராமத்தில் பிறந்து, வாழ்க்கையின் ஆரம்பக்கட்டத்திலேயே பெற்றோரை இழந்து, கடும் வறுமையிலும் கல்வியின் மீது தீராத தாகத்தோடு போராடிய அருண் கனகராஜின் கதை, மன உறுதியின் அடையாளமாக உள்ளது.

தொடர் இழப்புகளும் வாழ்வின் நெருக்கடியும்

அருண் கனகராஜ், திருப்பத்தூரிலிருந்து 24 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள ஒரு கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்றார். சிறு வயதிலேயே அவரது வாழ்க்கையில் இரு பெரும் இழப்புகள் ஏற்பட்டன. முதலில் தாயார் ஒரு விபத்தில் உயிரிழந்தார். அதனைத் தொடர்ந்து, சில ஆண்டுகளிலேயே தந்தையும் விபத்தில் காலமானார். ஒரே மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சை பிரிவில், ஒரே படுக்கையில் இருவருமே சிகிச்சை பெற்று உயிரிழந்த அந்தத் துயரமான தருணங்கள், அருணின் மனதை ஆழமாக பாதித்தன.

உறவுகளின் புறக்கணிப்பும் உயிர்வாழும் போராட்டமும்

பெற்றோர் இல்லாத நிலையில், அருணும் அவரது சகோதர சகோதரிகளும் உறவினர்களின் ஆதரவை எதிர்பார்த்தனர். இருப்பினும், குடும்ப சொத்துக்களின் பகிர்வாக்கத்தால் அவர்கள் சொந்த வீட்டில் வசிக்க முடியாமல் போனது. சித்தப்பாவின் வீட்டில் தங்கிப் படித்த அருண், தனது அன்றாடச் செலவுகளுக்காகக் கனகாமரம் பூ தோட்டங்களில் வேலை செய்தும், வாழைத் தோட்டங்களில் உரம் இடும் பணிகளில் ஈடுபட்டும் பிழைப்பு நடத்தினார்கள். ஒரு கிலோ பூவிற்கு 5 முதல் 6 ரூபாய் கிடைத்த அந்த நாட்கள், வறுமையின் உச்சத்தை அவருக்கு உணர்த்தின.

கனவு மற்றும் யதார்த்தத்திற்கு இடையிலான போராட்டம்

அருணின் அக்கா தனது போராட்டங்களால் பி.ஏ ஆங்கில இலக்கியம் மற்றும் பி.எட் படிப்புகளை முடித்து, மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். அந்தச் சிறிய வருமானத்தில் ஒரு குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுவது பெரும் சவாலாக இருந்தது. ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், துணிகளைத் திரைச்சீலைகளாகப் பயன்படுத்திய அந்த வாழ்க்கை, அருணுக்குப் படிப்பின் மீதான ஏக்கத்தை அதிகமாக்கியது.

“நம்மால் இதற்கு மேல் படிக்க முடியாது” என்று தினந்தோறும் கண்ணீர் விட்ட அருண், உயர்கல்விக்கான வழிகளைத் தேடி அலைந்தார். படிப்பு என்பது அவருக்கு ஒரு சாதாரண விருப்பமாக இல்லாமல், வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடிய ஒரே ஆயுதமாகத் தெரிந்தது.

அகரத்தின் வருகையும் மாற்றமடைந்த வாழ்க்கையும்

தனிமையில் போராடிக்கொண்டிருந்த அருணுக்கு, அகரம் அறக்கட்டளையின் உதவி ஒரு புதிய நம்பிக்கையை அளித்தது. வறுமையின் பிடியில் சிக்கித் தவித்த மாணவர்களுக்குக் கல்வி வழங்கி, அவர்களைச் சமூகத்தில் ஒரு அங்கமாக மாற்று着 அகரம் மேற்கொண்ட முயற்சிகளில் அருணும் ஒரு பகுமையானார். இன்று அவர் தனது கல்விப் பயணத்தைத் தொடர்வது, அவரைப் போன்ற பல ஆயிரம் மாணவர்களுக்கு ஒரு உத்வேகமாகும்.

#education #struggle #inspiration #tamilnadu #agaramfoundation #agaram #student

May 27, 2026
வலிகளை வென்று கல்வி கனவைத் தொடரும் அருண் கனகராஜ்: ஒரு போராட்ட வாழ்வின் பதிவு

வாழ்க்கை சில நேரங்களில் எதிர்பாராத வலிகளைத் தந்து மனிதர்களைக்考验 செய்யும். குறிப்பாக, சிறுவயதிலேயே பெற்றோரையும், பாதுகாப்பையும் இழந்து வறுமையின் பிடியில் சிக்கியவர்களுக்கு கல்வி என்பது ஒரு எட்டாக்கனியாகத் தெரியும். அத்தகைய போராட்டங்களுக்கு இடையிலும் கல்வியின் மீதி இருந்த தீராத ஆசையால் இன்று முன்னேறி வரும் அருண் கனகராஜின் வாழ்க்கை வரலாறு, பலருக்கு உத்வேகத்தைத் தருவதாக அமைந்துள்ளது.

தொடர்ச்சியான இழப்புகளும் குடும்பச் சூழலும்

திருப்பத்தூர் அருகே உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற மாணவர் அருண் கனகராஜ். தொடக்கத்தில் மகிழ்ச்சியான குடும்பச் சூழலில் வளர்ந்த அவருக்கு, 10 வயதாக இருந்தபோது அம்மா எதிர்பாராத விபத்தில் உயிரிழந்தார். சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று அவர் மறைந்த அந்தத் தருணம், அருணின் வாழ்வில் முதல் அதிர்ச்சியாக அமைந்தது. தந்தையார் வெளிநாட்டில் பணியாற்றிய நிலையில், தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு தாயகம் திரும்பிய அவர், குடும்பப் பொறுப்புகளைக் கவனித்தாலும், சில காலத்திலேயே அவரும் விபத்தில் உயிரிழந்தார்.

தாய் மற்றும் தந்தை என இரு pillars-களையும் ஒரே மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சை பிரிவில், ஒரே படுக்கையில் இழந்த அந்த வலி அருணின் மனதை ஆழமாகப் பாதித்தது. ஆதரவற்ற நிலையில் இருந்த அருணையும், அவரது தங்கையையும் அவரது அக்கா தான் அரவணைத்து வளர்த்தார். சொந்த வீடு இல்லாத சூழலில், உறவினர்களின் ஆதரவுடன் அவர்கள் வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தனர்.

வறுமையின் பிடியில் ஒரு மாணவனின் போராட்டம்

பெற்றோரின் மறைவுக்குப் பிறகு, அருண் மற்றும் அவரது சகோதர சகோதரிகள் சித்தப்பாவின் வீட்டில் தங்கிப் படித்தனர். கல்வித் தேவைகளுக்காகவும், சிறு செலவுகளுக்காகவும் அருண் கடுமையாக உழைத்தார். கனகாமரம் பூத் தோட்டங்களில் பூ பறிப்பது, வாழைத் தோட்டங்களில் உரம் இடுவது என அன்றாடத் தேவைகளுக்காகக் கடினமான வேலைகளைச் செய்து வந்தார். ரேஷன் கார்டை நம்பியே அவர்கள் உணவுத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தனர்.

அக்காவும் இக்கட்டான சூழலில் கல்வியைத் தொடர்ந்தார். நண்பர்களின் உதவியாலும், மாமாவின் ஆதரவாலும் பி.ஏ ஆங்கில இலக்கியம் மற்றும் பி.எட் படிப்புகளை முடித்து, மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். தனது தம்பியின் படிப்பிற்கும், குடும்பப் பராமரிப்பிற்கும் அந்தச் சிறு தொகையை வைத்துக்கொண்டு அவர் போராடினார்.

கல்வி மீதான தீராத 갈망

பன்னிரண்டாம் வகுப்பு முடித்து கல்லூரியில் சேரும் தருணத்தில், அருண் தனது வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய மன அழுத்தத்தை எதிர்கொண்டார். ஜன்னல் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், வெளியுலகத்தின் விமர்சனங்களுக்கு மத்தியிலும், “நம்மால் இனி படிக்க முடியாதுதோ?” என்ற எண்ணம் அவரை வாட்டியது. தினமும் கண்ணீர் விட்டு அழுத அவர், கல்வி என்பது தனக்கு ஒரு பேராசையாக மாறிவிட்டதாகக் கருதினார்.

இருப்பினும், அந்தத் துயரங்களுக்கு மத்தியிலும் கல்வியின் மீதான ஆர்வம் அவரைத் தொடர்ந்தது. தனது குடும்பச் சூழலைத் தாண்டி, ஒரு மனிதனாக முன்னேற வேண்டும் என்ற வைராக்கியம் அவருக்குள் இருந்தது. இத்தகைய சூழலில் அவருக்குக் கிடைத்த ஆதரவும், வழிகாட்டுதலும் அவரை மீண்டும் கல்விப் பாதையில் பயணிக்க வைத்தது.

தற்போது அகரம் நிறுவனத்தின் வழிகாட்டலில் தனது கல்வியைத் தொடரும் அருண், வறுமையும் இழப்புகளும் ஒரு மனிதனின் முன்னேற்றத்தைத் தடுத்துவிட முடியாது என்பதைத் தனது வாழ்க்கையின் மூலம் நிரூபித்து வருகிறார்.

#education #inspiration #humanInterest #tamilNadu #agaram #student

May 26, 2026
பெற்றோரை இழந்த வலி; வறுமையை வென்று கல்வி கனவைத் தொடரும் அருண் கனகராஜின் போராட்டம்

வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத இழப்புகளும், கடும் வறுமையும் ஒரு மனிதனை மனரீதியாக எவ்வளவு பாதிக்கும் என்பதற்கு திருப்பத்தூரைச் சேர்ந்த அருண் கனகராஜின் வாழ்க்கை ஒரு சான்றாகும். அகரம் அறக்கட்டளையின் 2015 ஆம் ஆண்டு மாணவரான இவர், தனது இளமைக் காலத்திலேயே பெற்றோர் இருவரையும் இழந்து, வாழ்க்கையின் கடினமான பாடங்களை மிக இளம் வயதிலேயே கற்றவர்.

தொடர்ச்சியான இழப்புகளும் மன அழுத்தமும்

திருப்பத்தூர் அருகே உள்ள ஒரு குக்கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற அருண், தனது பத்தாவது வயதில் தாயை இழந்தார். ஒரு விபத்து காரணமாக சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்ற அவரது தாய், சிகிச்சை பலனளிக்காமல் காலமானார். தாயின் மறைவைத் தொடர்ந்து, வெளிநாட்டில் பணியாற்றி வந்த தந்தை விரைந்து ஊருக்குத் திரும்பினார். ஆனால், விதி விளையாட்டினால் அருணுக்கு 12 வயதாகும் போது, அவருக்கும் விபத்து ஏற்பட்டு உயிரிழந்தார். வியத்தகு விதமாக, தாயார் சிகிச்சை பெற்ற அதே மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சை பிரிவில், அதே படுக்கையில் தந்தையும் சிகிச்சை பெற்று உயிரிழந்தது அருணின் வாழ்வில் சொல்ல முடியாத துயரத்தைத் தந்தது.

குடும்பப் பொறுப்பும் வாழ்வாதாரப் போராட்டமும்

தந்தை மறைவுக்குப் பிறகு, அருணும் அவரது தங்கைയും மூத்த அக்காவின் அரவணைப்பில் வளர்ந்தனர். சொந்த வீடு என்று ஒன்று இல்லாத நிலையில், தாத்தா வழங்கிய நிலத்தில் கட்டப்பட்ட வீட்டில் அவர்கள் வசித்தனர். எனினும், குடும்பச் சூழலால் அந்த வீட்டின் நில உரிமையில் சிக்கல்கள் ஏற்பட்டன. அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகவும், சிறு செலவுகளுக்காகவும் அருண் கடும் உழைப்பை மேற்கொண்டார். கனகாம்பரம் பூ பறிப்பதன் மூலமும், வாழைத் தோட்டங்களில் உரமிடுவதன் மூலமும் கிடைக்கும் சொற்பத் தொகையை வைத்துத் தனது தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து கொண்டார்.

கல்வியின் மீதான தீராத ஏக்கம்

பள்ளிப் படிப்பை அரசுப் பள்ளியிலேயே தொடர்ந்த அருண், தனது அக்காவின் உதவியால் வாழ்க்கையை நகர்த்தினார். அவரது அக்கா பி.ஏ ஆங்கில இலக்கியம் மற்றும் பி.எட் படிப்புகளை முடித்து, மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். அந்தச் சிறு தொகையை வைத்துக்கொண்டு, ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில் அவர்கள் வாழ்ந்தனர்.privacy இல்லாத சூழலில், புடவைகளைக் கொண்டு திரைகளை அமைத்துத் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொண்டனர்.

பன்னிரண்டாம் வகுப்பு முடித்து கல்லூரிக்குச் செல்ல வேண்டிய தருணத்தில், பொருளாதார நெருக்கடி அவரை முற்றிலுமாக வாட்டியது. “நம்மால் மேற்கொண்டு படிக்கவே முடியாது” என்று தினமும் கண்ணீர் விட்டு அழுத தருணங்கள் ஏராளம். கல்வியின் மீது இருந்த தீராத ஆசையும், அதை அடைய முடியாத சூழலும் அவருக்குள் பெரும் மனப்போராட்டத்தை ஏற்படுத்தியது.

தன்னம்பிக்கையும் மாற்றமும்

உறவினர்களிடம் எதிர்பார்த்த ஆதரவு கிடைக்காதபோது, தன்னம்பிக்கையோடு வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளத் தொடங்கிய அருண், கல்வி மட்டுமே தனது வாழ்க்கையை மாற்றும் என்று நம்பினார். அந்த நம்பிக்கையே அவரை அகரம் அறக்கட்டளையின் வழிகாட்டுதலுக்கு அழைத்துச் சென்றது. பெற்றோர் இல்லாத குறையைத் தனது நண்பர்களின் அன்பிலும், வழிகாட்டல்களிலும் கண்டெடுத்த அவர், வறுமையை ஒரு தடையாகக் கருதாமல் முன்னேறத் தீர்மானித்தார்.

#lifeStory #education #struggle #inspiration #tamilNadu #agaram #student

May 25, 2026
அரசு பேருந்து நடத்துநரிலிருந்து பத்மஸ்ரீ விருது வரை: 15 லட்சம் புத்தகங்கள் சேகரித்த அன்கே கவுடாவின் சாதனை

பல்வேறு துறைகளில் சிறந்து விளங்கியவர்களுக்கு இந்திய அரசு வழங்கும் உயரிய விருதுகளில் ஒன்றான பத்மஸ்ரீ விருதுகளை வழங்கி, குடியரசுத் தலைவர் திரௌபதி முர்மு இன்று ஜனாதிபதி மாளிகையில் கௌரவிக்கிறார். இதில் அரசு பேருந்து நடத்துநராகப் பணியாற்றிய அன்கே கவுடா என்பவருக்கு இந்த விருது வழங்கப்படுவது சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் புத்தகப் பிரியர்களிடையே பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது.

புத்தகங்கள் மீதான தீராத காதல்

கர்நாடக மாநிலம் மாண்டியா மாவட்டத்தின் சின்னகுரலி கிராமத்தைச் சேர்ந்த விவசாயக் குடும்பத்தில் 1949-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 17-ஆம் தேதி பிறந்தவர் அன்கே கவுடா. வறுமையான குடும்பப் பின்னணி இருந்தபோதும், அரசு உதவித்தொகை மற்றும் இலவச உணவுத் திட்டங்களின் உதவியுடன் தனது மேல்நிலைப் படிப்பை முடித்தார். பின்னர் அரசு போக்குவரத்துக் கழகத்தில் பேருந்து நடத்துநராகப் பணியில் சேர்ந்தார்.

வேலையில் இருந்தாலும் கல்வி மீதான அவரது ஆர்வம் குறையவில்லை. மாலை நேரக் கல்லூரியில் பயின்று இளங்கலை பட்டமும், தொலைதூரக் கல்வி மூலம் கன்னடத்தில் முதுகலை பட்டமும் பெற்றார். மைசூர் பல்கலைக்கழக அச்சகத்தில் பணியாற்றிய காலத்தில்தான் அவருக்குப் புத்தகங்கள் மீதான தீராத காதல் ஏற்பட்டது. அன்றைய தினசரி வருமானத்தில் ஒரு பகுதியைச் செலவழித்து ராமகிருஷ்ண மிஷன் வெளியிட்ட சிறு புத்தகங்களை வாங்கத் தொடங்கினார்.

வீடு முதல் நூலகம் வரை

ஆரம்பத்தில் பாண்டவபுராவின் விஸ்வேஸ்வரநகரில் உள்ள தனது சிறிய வீட்டில் புத்தகங்களைச் சேகரித்த கவுடா, காலப்போக்கில் வீட்டின் அனைத்து இடங்களையும் புத்தகங்களால் நிரப்பினார். புத்தகங்கள் மீதான அவரது அர்ப்பணிப்பைக் கண்டு வியந்த தொழிலதிபர் ஸ்ரீஹரி கோடே, 2005-ஆம் ஆண்டு நிலம் வாங்கித் தந்து, சுமார் 80 லட்சம் ரூபாய் மதிப்பிலான பிரம்மாண்ட நூலகக் கட்டிடத்தைக் கட்டித் தந்தார்.

தற்போது ‘அன்கே கவுடா புத்தக மனே’ (புத்தக இல்லம்) என்று அழைக்கப்படும் இந்த நூலகம், இந்தியாவின் மிகப்பெரிய இலவச நூலகங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. இங்கு சுமார் 15 லட்சத்திற்கும் அதிகமான புத்தகங்கள் வரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

வாழ்நாள் அர்ப்பணிப்பு

புத்தகங்களைச் சேகரிக்கும் தீவிரத்தில் தனது அரசு வேலையைத் துறந்த அன்கே கவுடா, தனது வீட்டுப் பொருட்களை விற்றுக்கூட புத்தகங்களை வாங்கினார். கூட்டுறவுச் சர்க்கரை ஆலையில் பணியாற்றியபோது, தனது மாதச் சம்பளத்தில் 60 சதவீதத்தைப் புத்தகங்களுக்காகவே செலவிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

அவரது இந்த இடைவிடாத முயற்சியால், 2014-இல் கர்நாடக ராஜ்யோத்சவா விருது, கன்னட புத்தக ஆணையத்தின் சாகித்ய பரிசாரகா விருது மற்றும் சுவர்ண கர்நாடக விழாவின் அப்ரதிம ரத்னா விருது உள்ளிட்ட பல அங்கீகாரங்களை அவர் பெற்றுள்ளார். லிம்கா புத்தகப்பதிவிலும் அவரது சாதனை இடம்பெற்றுள்ளது.

வாசிப்புப் பழக்கத்தை மேம்படுத்தியதற்கும், நூலகத் துறைக்கு அவர் ஆற்றிய அசாத்தியப் பங்களிப்பிற்காகவும் இந்திய அரசு அவருக்குப் பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கி கௌரவிக்கிறது.

#padmashri #ankegouda #literature #karnataka #inspiration #பத்மஸ்ரீ விருது பெறும் புத்தகக் காதலர் அன்கே கவுடா! #bookLibrary #ankeGowda #padmaShri #award

May 25, 2026
ஆசிய குத்துச்சண்டை போட்டியில் தங்கம் வென்ற முகமது யாசிர்: ஜம்மு காஷ்மீரில் உற்சாக வரவேற்பு

உஸ்பெகிஸ்தானில் நடைபெற்ற 15 வயதுக்குட்பட்டோருக்கான ஆசிய குத்துச்சண்டை சாம்பியன்ஷிப் போட்டியில் தங்கப் பதக்கம் வென்று சாதனை படைத்த முகமது யாசிர், தனது சொந்த ஊரான ஜம்மு காஷ்மீருக்கு திரும்பியபோது அவருக்கு மாபெரும் வரவேற்பு அளிக்கப்பட்டது.
ஜம்மு காஷ்மீரின் எல்லைப் பகுதியான ரஜௌரியில், முகமது யாசிரை வரவேற்க நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் திரண்டிருந்தனர். பழங்குடியின வகுப்பைச் சேர்ந்த 14 வயது சிறுவனான யாசிரின் இந்த வெற்றியை மக்கள் தெருக்களில் ஊர்வலமாக கொண்டாடினர். மாலை அணிவித்து, அவரைத் தோள்களில் சுமந்து சென்ற மக்கள், அவரது உழைப்பையும் வெற்றியையும் வெகுவாகப் பாராட்டினர்.
வறுமையை வென்ற சாதனை
முகமது யாசிரின் வாழ்க்கை போராட்டங்கள் நிறைந்ததாக இருந்தது. ஆறு வயதிலேயே தந்தையை இழந்த அவர், கடும் வறுமையில் வாடி வந்தார். ஜம்மு காஷ்மீர் அரசாங்கத்தின் ஆக்கிரமிப்பு அகற்றும் நடவடிக்கையின்போது அவரது எளிய வீடு இடிக்கப்பட்டதால், அவர் குடும்பம் வீடற்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது. தனது அன்றாடத் தேவைகளுக்காக ரஜௌரியில் பகுதி நேர சமையல்காரராகப் பணியாற்றி வந்த யாசிருக்கு, இந்தத் தங்கப் பதக்கம் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய நம்பிக்கையை அளித்துள்ளது.
திறமையை அடையாளம் கண்ட பயிற்சியாளர்
யாசிரின் வாழ்க்கைத் திருப்பத்திற்கு உள்ளூர் குத்துச்சண்டை பயிற்சியாளரான இஷ்தியாக் மாலிக் முக்கிய காரணமாக இருந்தார். ஒரு உள்ளூர் மைதானத்தில் குத்துச்சண்டை வீரர்களுக்குத் தண்ணீர் கொண்டு வந்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்த யாசிர், அங்கு ஏற்பட்ட ஒரு சிறிய மோதலில் தனது உடல் வலிமையையும் வேகத்தையும் வெளிப்படுத்தினார். இதைத் தூரத்தில் இருந்து கவனித்த பயிற்சியாளர் மாலிக், யாசிரின் அபூர்வத் திறமையை உணர்ந்து அவருக்குப் பயிற்சியளிக்க முன்வந்தார்.
கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக ‘கேலோ இந்தியா’ திட்டத்தின் கீழ் பயிற்சி பெற்று வரும் யாசிர், தனது பயிற்சியாளரின் வழிகாட்டுதலின் மூலமே இந்த சர்வதேச வெற்றியை எட்டியுள்ளார் என்று தெரிவித்துள்ளார்.
போதைப் பொருட்களுக்கு எதிரான போராட்டம்
போதைப்பொருள் பயன்பாடு அதிகம் உள்ள பகுதியில் வளர்ந்த யாசிரும் அவரது சகோதரனும், இந்த விளையாட்டின் மூலம் அந்தப் பழக்கங்களுக்கு ஆளாகாமல் தங்களைக் காத்துக் கொண்டதாக பயிற்சியாளர் மாலிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். மூன்று ஆண்டுகால கடுமையான பயிற்சியின் விளைவாகவே, ஆசிய அளவில் தங்கம் வெல்லும் தகுதியை இந்த இளம் வீரர் பெற்றுள்ளார்.
தற்போது ஆசிய சாம்பியன் பட்டத்தை வென்றுள்ள முகமது யாசிர், எதிர்காலத்தில் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி பதக்கங்களை வெல்ல வேண்டும் என்ற இலக்கை நோக்கிப் பயணிப்பதாகத் தெரிவித்துள்ளார்.

#sports #boxing #india #inspiration #jammuKashmir #u-15BoxingAsianGold #jammuAndKashmir #mohammadYasir #குத்துச்சண்டை போட்டி #முகமது யாசிர்

May 23, 2026
வறுமையை வென்ற கல்விப்பயணம்: அகரம் மாணவன் அருண் கனகராஜின் நெகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை வரலாறு

வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத இழப்புகளையும், சொல்லொண்ணா வறுமையையும் எதிர்கொண்ட ஒரு மாணவன், கல்வியின் மீது கொண்ட தீராத ஆர்வத்தால் எவ்வாறு முன்னேறினான் என்பதே அருண் கனகராஜின் கதை. திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு குக்கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற அருண், இன்று தனது போராட்டங்களை கடந்து ஒரு புதிய வாழ்க்கையை நோக்கிப் பயணிக்கிறான்.

தொடர்ச்சியான இழப்புகளும் குடும்பச் சூழலும்

அருண் கனகராஜின் இளமைப் பருவம் பெரும் சோகங்களாலானது. அவருக்கு 10 வயதாக இருந்தபோது, அவரது தாயார் விபத்தில் உயிரிழந்தார். சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்ற நிலையில் அவர் மறைந்தபோது, அருண் முதன்முதலாக சென்னை நகரை நேரில் கண்டார். தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு, வெளிநாட்டில் பணியாற்றி வந்த அவரது தந்தை தாயாரை இழந்து மனமுடைந்த நிலையில் தாயகத்திற்குத் திரும்பினார்.

தந்தை அருணையும் அவரது சகோதரிகளையும் பராமரித்த போதிலும், துரதிர்ஷ்டவசமாக அவருக்கு 12 வயதாக இருந்தபோது அவரும் விபத்தில் உயிரிழந்தார். தாயார் சிகிச்சை பெற்ற அதே மருத்துவமனையின் அதே அவசர சிகிச்சை பிரிவில் தந்தையும் உயிரிழந்தது, அருணின் வாழ்க்கையில் ஆறாத வடுவாக மாறியது.

உறவுகளின் புறக்கணிப்பும் வாழ்வாதார போராட்டமும்

பெற்றோரை இழந்த பிறகு, அருணும் அவரது சகோதரிகளும் உறவினர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டனர். சித்தப்பாவின் வீட்டில் தங்கியிருந்தபோது, அன்றாடச் செலவுகளுக்காகக் கனகாமரம் பூ தோட்டத்தில் பூ பறிப்பதும், வாழைத் தோட்டங்களில் உரமிடும் வேலைகளைச் செய்வதும் வழக்கமாக இருந்தது. மிகக் குறைந்த ஊதியத்திலும், கிடைக்கும் வாழைக்காய்களைச் சமைத்து உண்பதின் மூலமே அவர்கள் வாழ்வாதாரத்தைத் தொடர்ந்தனர்.

படிப்பின் மீதான ஆர்வத்தால், அவரது மூத்த சகோதரி நண்பர்களின் உதவியுடன் ஆங்கில இலக்கியத்தில் இளங்கலை பட்டத்தையும், பின்னர் பி.எட் (B.Ed) படிப்பையும் முடித்து மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். இருப்பினும், குடும்பச் சூழல் மிகவும் மோசமாக இருந்தது. ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், சகோதரியின் பழைய புடவைகளைத் திரையாகக் கட்டி அவர்கள் வாழ்ந்தனர்.

கல்வியின் மீதான தீராத ஏக்கம்

பன்னிரண்டாம் வகுப்பை முடித்து கல்லூரி செல்ல வேண்டிய தருணத்தில், கல்விக்கான கட்டணத்தைச் செலுத்த வழியின்றி அருண் மனமுடைந்து போயிருந்தார். “நம்மால் இனி படிக்கவே முடியாது” என்று தினமும் கண்ணீர் விட்டு அழுத தருணங்கள் அவர் வாழ்க்கையில் அதிகம். ஆனால், அந்த வறுமையும் அவமானங்களும் படிப்பின் மீதான அவரது ஆசையை மேலும் அதிகரித்தன.

தனிமையை உணர்ந்த அருண், தனது சகோதரியின் ஆதரவோடு சுயசார்பு வாழ்க்கையை நோக்கி நகரத் தொடங்கினார். ஒழுக்கமும், விடாமுயற்சியும் இருந்தால் பெற்றோரின் ஆதரவு இல்லாமலும் வாழ்க்கையில் முன்னேற முடியும் என்பதை அவர் தனது செயல்கள் மூலம் நிரூபித்தார்.

அகரம் மற்றும் புதிய தொடக்கம்

திருப்பத்தூரின் அரசுப் பள்ளியில் தொடங்கி, போராட்டங்கள் நிறைந்த பாதையை கடந்த அருண், 2015-ம் ஆண்டு அகரம் அமைப்பின் ‘விதை’ திட்டத்தின் கீழ் இணைந்தார். இங்குக் கிடைத்த கல்வி வாய்ப்பும், வழிகாட்டுதலும் அவரது வாழ்க்கைப் பாதையை முழுமையாக மாற்றியது. சக மாணவர்களின் நட்பும், ஆசிரியர்களின் ஆதரவும் அவருக்குப் புதிய நம்பிக்கையை அளித்தன.

#education #humanInterest #agaram #inspiration #agaram #student

May 22, 2026
பெற்றோரை இழந்த துயரம்: கல்வியால் வாழ்க்கையை மீட்டெடுத்த அகரம் மாணவனின் கதை

வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத இழப்புகள் ஒரு மனிதனை மனரீதியாக எவ்வளவு பாதிக்கும் என்பதையும், அதே நேரத்தில் கல்வியின் மீதான தீராத ஆவல் எப்படி ஒருவரை மீட்டெடுக்கும் என்பதையும் விளக்குகிறது திருப்பத்தூரைச் சேர்ந்த அருண் கனகராஜின் வாழ்க்கை வரலாறு. அகரம் திட்டத்தின் 2015 ஆம் ஆண்டு மாணவரான அருண், தனது கடந்த கால வலிகளையும், போராட்டங்களையும் பகிர்ந்துகொண்டுள்ளார்.

தொடர் இழப்புகளும் உடைந்துபோன குடும்பமும்

திருப்பத்தூருக்கு அருகில் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற அருண், தனது பத்தாவது வயதில் தாயை இழந்தார். ஒரு விபத்தினால் ஏற்பட்ட காயங்களுக்காக சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்றபோது, தாயார் காலமானார். அதனைத் தொடர்ந்து, வெளிநாட்டில் பணியாற்றிவிட்டு ஊருக்கு வந்த தந்தையும், சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இதே மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சை பிரிவில் விபத்தினால் உயிரிழந்தார். ஒரே பெட்டில் தனது பெற்றோர் இருவரும் காலமான என்ற கசப்பான உண்மை அருணின் மனதில் ஆழமான வடுவை ஏற்படுத்தியது.

உறவுகளின் ஆதரவும் அன்றாடப் போராட்டங்களும்

பெற்றோர் மறைவுக்குப் பிறகு, அருணையும் அவரது தங்கையையும் அவர்களின் அக்கா மட்டுமே அரவணைத்துச் சென்றார். உறவினர்களின் உதவியால் அரசுப் பள்ளியில் கல்வியைத் தொடர்ந்தாலும், அன்றாடத் தேவைகளுக்காகக் கடும் உழைப்பை மேற்கொண்டனர். பூந்தோட்டங்களில் பூ பறிப்பது, வாழைத் தோட்டங்களில் உரமிடுவது போன்ற சிறு வேலைகளைச் செய்து, அதற்காகக் கிடைத்த குறைந்தபட்ச ஊதியத்தையும், சில நேரங்களில் வாழைக்காய்களையும் கொண்டு தங்கள் பசியைத் தீர்த்துக் கொண்டனர்.

அக்காவின் கல்விக்காக நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்கள் செய்த உதவிகள் மூலம் அவர் ஆங்கில இலக்கியத்தில் இளங்கலை பட்டமும், பின்னர் பி.எட் படிப்பும் முடித்து, மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் ஆசிரியராகப் பணியில் சேர்ந்தார். இந்தச் சிறிய வருமானத்தில் மூன்று பிள்ளைகளின் வாழ்க்கையை முன்னெடுத்துச் செல்வது பெரும் சவாலாக இருந்தது.

கல்வியின் மீதான தீராத ஏக்கமும் கண்ணீரும்

தன்னுடைய பன்னிரண்டாம் வகுப்பு படிப்பை முடித்த நிலையில், உயர்கல்விக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற ஆவல் அருணுக்கு அதிகமாக இருந்தது. ஆனால், பொருளாதார நெருக்கடி அந்த கனவைச் சிதைத்தது. ஜன்னல் கூட இல்லாத சிறிய வீட்டில், அக்காவின் புடவையைத் திரையாகக் கட்டி மறைத்துக் கொண்டு வாழ்ந்த அந்த நாட்களை அவர் நினைவு கூர்கையில், “நம்மால் இனி படிக்க முடியாது என்று தினமும் அழுதுகொண்டிருப்பேன்” என்று உருக்கமாகக் கூறுகிறார்.

சமூகத்தின் மாறுபட்ட பார்வைகளும், வறுமையின் கொடுமைகளும் அவரை மனரீதியாகப் பாதித்த நிலையிலும், கல்வி மட்டுமே தனது வாழ்க்கையை மாற்றும் என்ற நம்பிக்கையை அவர் கைவிடவில்லை. பெற்றோரின் ஆதரவின்றி வளர்ந்தாலும், ஒழுக்கமாகவும், விடாமுயற்சியுடனும் இருந்தால் வாழ்க்கையில் முன்னேற முடியும் என்பதைத் தனது அனுபவத்தின் மூலம் அவர் உணர்ந்துகொண்டார்.

இறுதியில், அகரம் போன்ற அமைப்புகளின் வழிகாட்டுதலும் ஆதரவும் கிடைத்தால், அருணைப் போன்ற பல்லாயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் கல்வி கனவுகள் நனவாகும் என்பதற்கு இவரது வாழ்க்கை ஒரு சான்றாகும்.

தொடர்புடைய செய்திகள்

latest

ஜப்பானிய அறிவியல் திட்டத்தில் பங்கேற்க தமிழக அரசுப்பள்ளி மாணவர்கள் தேர்வு

#education #inspiration #tamilNadu #studentStory #agaram #student

May 21, 2026