அகரம் 2015 விதை பேட்ச் மாணவர் அருண் கனகராஜ் தனது கடந்த கால வாழ்க்கைப் போராட்டத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். திருப்பத்தூருக்கு அருகே உள்ள ஒரு கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்த அவர், இரு பெற்றோர்களையும் இளம் வயதிலேயே இழந்து, தனது சகோதரிகளுடன் கடும் வறுமையில் வாழ்ந்துள்ளார்.
குழந்தைப் பருவ இழப்புகள்
அருண் கனகராஜ் தனது 10 வயதில் தாயை விபத்தில் இழந்தார். சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்றுக் கொண்டிருந்த அவரது தாய், மருத்துவச் செலவுகளுக்குப் பிறகும் உயிர் தப்பவில்லை. இதுவே அவர் முதல் முறையாக சென்னை வருவதற்கான காரணமாக அமைந்தது. தந்தை வெளிநாட்டில் பணிபுரிந்துகொண்டிருந்த நிலையில், தாயின் மரணத்திற்குப் பிறகு திரும்பி வந்தார்.
இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள், அருணின் 12 வயதில், தந்தையும் ஒரு விபத்தில் உயிரிழந்தார். இரு பெற்றோர்களையும் இழந்த நிலையில், அக்கா மற்றும் தங்கையுடன் வாழ்க்கைப் போராட்டம் தொடங்கியது. அருண் இதைப் பற்றி கூறுகையில், “அம்மா இறந்ததுக்குப் பிறகு எல்லாமே இல்லாம போன ஆயிடுச்சு. எங்களுக்கு என்ன பண்றதுன்னு ஒன்னுமே புரியல” என்று கூறினார்.
வறுமையும் வாழ்க்கைப் போராட்டமும்
பெற்றோர் இழப்புக்குப் பிறகு, குடும்பத்தின் சொத்துகள் பிரிவினைக்கு உள்ளாகி, அவர்கள் தங்கள் சொந்த வீட்டை இழந்தனர். சித்தப்பா வீட்டில் தங்கி வாழ வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. பள்ளிப் படிப்பை அரசுப் பள்ளியில் தொடர்ந்த அவர்கள், அன்றாட வாழ்க்கைச் செலவுகளைப் பூக்கள் பறித்தல், வாழைத்தோட்டத்தில் வேலை செய்தல் போன்ற சிறு வேலைகள் மூலம் ஈட்டினர்.
அக்காவின் கல்லூரிக் கட்டணத்தை சித்தப்பா முதலில் செலுத்தினார், பின்னர் நண்பர்கள் உதவியுடன் தொடர்ந்தார். அக்கா பிஏ இங்கிலிஷ் லிட்டரேச்சர் பட்டம் பெற்று, பின்னர் பிஎட் பட்டம் பெற்று மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் வேலைக்குச் சென்றார். இந்த நேரத்தில், அருண் 12-ஆம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தார்.
கல்வி மீதான பேராவல்
அருணின் பெற்றோர்கள் இருவருக்கும் அவர் நன்றாகப் படிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது. தாய் இறப்பதற்கு முன்பே, அவரைப் பிரைவேட் பள்ளியில் சேர்க்கத் திட்டமிட்டிருந்தனர். ஆனால் பெற்றோர் இழப்புக்குப் பிறகு, கல்வி தொடர்வது கடினமான சவாலாக மாறியது. அருண் இதைப் பற்றி கூறுகையில், “நம்மளால இதுக்கு மேல படிக்கவே முடியாதுனு அழுதுட்டே இருப்பேன். எனக்கு படிக்கணும்னு ரொம்ப ஆசை” என்று உணர்ச்சிபூர்வமாகத் தெரிவித்தார்.
கல்லூரிப் படிப்புக்கான கட்டணம், வாழ்க்கைச் செலவுகள் போன்றவை பெரும் தடைகளாக நின்றன. சித்தப்பா வீட்டில் இருந்து வெளியேறி, சொந்தமாக வாழத் தொடங்கியபோது, ஜன்னல் இல்லாத வீட்டில் வாழ்ந்த அவர்கள், அக்காவின் புடவையைத் தைத்து ஜன்னல் திரைச்சீலையாகப் பயன்படுத்தினர்.
சமூக அழுத்தங்களும் மனவலிமையும்
சமூகத்தின் வித்தியாசமான பார்வைகள், ஏறத்தாழத் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட வாழ்க்கை நிலை ஆகியவை மனவலியை ஏற்படுத்தின. அருண் கூறுகையில், “ரோட்டோரமே இருக்கற வீடு, யாரு எந்த நேரத்துல எந்த மாதிரி பார்ப்பாங்கன்னு தெரியாது. எல்லாரோட பார்வையும் ஒரே மாதிரியும் இருக்காது” என்று சமூக அழுத்தத்தை விவரித்தார்.
இருப்பினும், நண்பர்கள் மற்றும் ஆதரவானவர்களின் உதவி, குறிப்பாக நண்பர்களின் பெற்றோர்கள் தம் மகனைப் போலப் பார்த்துக் கொண்டமை, அவருக்கு ஆறுதலாக இருந்தது. இந்த அனுபவங்கள் அவருக்கு ஒரு முக்கிய பாடத்தைக் கற்றுத் தந்தன: தனியாக இந்த உலகத்தில் பெற்றோர் இல்லாமலும் ஒருவர் ஒழுக்கமாக வளர முடியும், நன்றாகப் படித்து நல்ல நிலைமைக்குச் செல்ல முடியும் என்பதே.
அகரம் மற்றும் வெற்றிப் பயணம்
இந்த எல்லா சவால்களையும் தாண்டி, அருண் அகரம் 2015 விதை பேட்ச் மாணவராகச் சேர்ந்தார். அகரம் நிறுவனத்தின் வழிகாட்டுதல் மற்றும் ஆதரவு அவரது வாழ்க்கையில் முக்கிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. இன்று அவர் தனது கல்வி மற்றும் தொழில் பாதையில் வெற்றி கண்டுள்ளார், மேலும் பலருக்கு ஊக்கமளிக்கும் கதையாக விளங்குகிறார்.
அவரது கதை, வறுமை, பெற்றோர் இழப்பு, சமூகத் தடைகள் போன்ற எதிர்மறை சூழ்நிலைகளில் கூட விடாமுயற்சி மற்றும் கல்வி மீதான பேராவல் வெற்றிக்கு வழிவகுக்கும் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. தமிழகத்தின் கிராமப்புறங்களில் உள்ள பல மாணவர்களுக்கு இந்தக் கதை ஒரு நம்பிக்கைக் கதையாக அமைந்துள்ளது.
Leave a Reply