வாழ்க்கையில் தொடர் இழப்புகளும், கடும் வறுமையும் ஒரு மனிதனின் மன உறுதியைச் சோதிக்கும். ஆனால், அந்தச் சோதனைகளையும் தாண்டி கல்வியின் மீது கொண்ட தீராத ஆசையினால் ஒரு மாணவன் எப்படி முன்னேறுகிறான் என்பதற்கு அருண் கனகராஜின் வாழ்க்கை ஒரு சிறந்த உதாரணம். திருப்பத்தூருக்கு அருகில் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்து, இன்று கல்வி வழியே தனது அடையாளத்தைத் தேடும் அருணின் பயணம் மிகவும் உணர்ச்சிகரமானது.
குடும்ப இழப்புகளும் தொடக்க கால போராட்டங்களும்
திருப்பத்தூர் பகுதியில் உள்ள ஒரு குக்கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற அருண், தனது பத்தாவது வயதிலேயே தாயை இழந்தார். ஒரு விபத்தில் தாயின் உடல்நிலை மோசமடைந்த நிலையில், சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்த அவர், இறுதியில் உயிர் பிரிந்தார். தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு, வெளிநாட்டில் பணியாற்றி வந்த தந்தை ஊர் திரும்பினார். ஆனால், விதியின் விளையாட்டால் சில ஆண்டுகளிலேயே தந்தையும் ஒரு விபத்தில் உயிரிழந்தார். தாயார் சிகிச்சை பெற்ற அதே மருத்துவமனையின் அதே அவசர சிகிச்சை பிரிவில் தந்தையும் மறைந்தது அருணின் வாழ்வில் மிகப்பெரிய மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தியது.
உறவுகளின் ஆதரவும் அன்றாட உழைப்பும்
பெற்றோர் இல்லாத நிலையில், அருணையும் அவரது தங்கையையும் பராமரிக்கும் பொறுப்பை அவரது மூத்த சகோதரி ஏற்றுக் கொண்டார். சொந்த வீடு இருந்தும், குடும்பப் பிரிவினைகளால் அந்த வீடு அவர்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை. சித்தப்பாவின் வீட்டில் தங்கிப் படித்த அருண், தனது சிறுவயது செலவுகளுக்காகக் கடும் உழைப்பை மேற்கொண்டார். கனகாமரம் பூ தோட்டங்களில் பூ பறித்ததற்கும், வாழைத் தோட்டங்களில் உரமிட்டதற்கும் அவருக்குக் கிடைத்த சிறு தொகை மற்றும் வாழைக்காய்கள் மட்டுமே அவரது வாழ்வாதாரமாக இருந்தன.
கல்வி மீதான தீராத 갈망
சகோதரியின் ஆதரவிலும், நண்பர்களின் உதவியிலும் அருண் தனது கல்வியைத் தொடர்ந்தார். சகோதரி தனது குறைந்த சம்பளத்தில் அருணின் படிப்புக்கு உதவ முயன்றார். ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், சகோதரியின் புடவைகளைத் திரையாகக் கட்டி, மிகக் குறைந்த வசதிகளுடன் அருண் தனது பன்னிரண்டாம் வகுப்பை முடித்தார். அந்த இக்கட்டான சூழலில், “நம்மால் இனி படிக்கவே முடியாது” என்று அருண் பலமுறை கண்ணீர் விட்டு அழுதிருக்கிறார். ஆனால், அந்தத் துயரமே அவருக்குக் கல்வியின் மீதான ஆசையை ஒரு பேராசையாக மாற்றியது.
அகரம் அமைப்பின் வழிகாட்டுதல்
தன்னால் படிக்க முடியாது என்று விரக்தியில் இருந்த தருணத்தில், அகரம் அமைப்பின் வழிகாட்டுதல் அருணின் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய திருப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. 2015-ஆம் ஆண்டு “விதை” திட்டத்தின் கீழ் இணைந்த அருண், இன்று தனது கல்விப் பயணத்தில் முன்னேறி வருகிறார். வறுமை மற்றும் தனிமை ஒரு மாணவனின் முன்னேற்றத்திற்குத் தடையாக இருக்காது என்பதையும், முறையான வழிகாட்டுதலும் மன உறுதியும் இருந்தால் எத்தகைய கடினமான சூழலையும் கடந்து வெற்றி பெற முடியும் என்பதையும் அருணின் கதை உணர்த்துகிறது.
