Tag: Human Interest

  • மின்னல் தாக்கி கால்நட casualties: மராட்டியத்தில் ஏர்க்கலப்பையை தோளில் பூட்டி உழுத தம்பதி

    மின்னல் தாக்கி கால்நட casualties: மராட்டியத்தில் ஏர்க்கலப்பையை தோளில் பூட்டி உழுத தம்பதி

    மராட்டிய மாநிலத்தின் லாத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள தேவ்னி தாலுகாவில், வாழ்வாதாரமாக இருந்த கால்நடையை இழந்த ஒரு விவசாயத் தம்பதி, நிலத்தை உழுவதற்காகத் தாங்களே ஏர்க்கலப்பையைத் தோளில் பூட்டிக்கொண்ட சம்பவம் சமூக வலைதளங்களில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

    உயிரிழந்த கால்நடை மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடி

    தேவ்னி தாலுகாவைச் சேர்ந்த விவசாயி காசிநாத் கெய்க்வாட் மற்றும் அவரது மனைவி அவசாபாய் ஆகியோர் விவசாயத்தை மட்டுமே நம்பி வாழ்ந்து வந்தவர்கள். கடந்த சில நாட்களுக்கு முன்னதாகப் பெய்த கனமழையின் போது, மின்னல் தாக்கி இவர்களது காளை மாடு உயிரிழந்தது. விவசாயத்திற்கு மிக அவசியமான கால்நடையை இழந்ததால், அந்தத் தம்பதி மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகினர்.

    மாடுகளுக்கு மாற்றாக மாறிய மனிதர்கள்

    மழைக்காலம் தொடங்கியுள்ள நிலையில், பயிர் பணிகளுக்காக நிலத்தை உழுவது அவசியமாக இருந்தது. இருப்பினும், புதிய காளை மாடுகளை வாங்குவதற்குத் தேவையான நிதி வசதி அந்த ஏழை விவசாயத் தம்பதியிடம் இல்லை. வேறு வழியின்றி, நிலத்தை உழுவதற்காகத் தாங்களே மாடுகளாக மாற முடிவெடுத்தனர்.

    ஏர்க்கலப்பையின் ஒரு பகுதியில் உள்ள காளையையும், மறுபுறம் காசிநாத் கெய்க்வாட் தனது தோளில் பூட்டிக்கொண்டு நிலத்தை உழுதார். அவர் உடல் களைப்படைந்த பிறகு, அவரது மனைவி அவசாபாய் அந்தப் பொறுப்பை ஏற்று ஏர்க்கலப்பையைத் தோளில் பூட்டிக் கொண்டு உழுதார். இந்த நிகழ்வுகள் வீடியோவாகப் பதிவாகி தற்போது இணையத்தில் பரவலாகப் பகிரப்பட்டு வருகிறது.

    அரசுக்கு விடுக்கப்பட்ட கோரிக்கை

    இந்தச் சம்பவத்தின் தீவிரத்தைக் குறிப்பிட்ட தேசியவாத காங்கிரஸ் (எஸ்.பி.) கட்சியின் சட்டமன்ற உறுப்பினர் ரோகித் பவார், சமூக வலைத்தளத்தில் தனது கருத்துக்களைப் பகிர்ந்துள்ளார். அதில், “உணவு உற்பத்தியாளர்களின் இந்த அவல நிலையை அரசு உடனடியாகக் கவனிக்க வேண்டும். பாதிக்கப்பட்ட விவசாயத் தம்பತிக் குடும்பத்திற்குத் தேவையான நிதியுதவியை அரசு வழங்க வேண்டும்” என்று வலியுறுத்தியுள்ளார்.

    மேலும், விவசாயிகளின் துயரத்தைப் போக்க நிபந்தனையற்ற பயிர்க்கடன் தள்ளுபடி நடவடிக்கைகளை அரசு மேற்கொள்ள வேண்டும் என்றும் அவர் தனது பதிவில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

    #agriculture #maharashtra #humanInterest #farmersRights #மின்னல் #காளை #ஏர்க்கலப்பை #வீடியோ #மும்பை #mumbai

  • பெற்றோரை இழந்து போராடிய மாணவனின் கல்விப் பயணம்: அகரம் மாணவர் அருண் கனகராஜின் உருக்கமான கதை

    பெற்றோரை இழந்து போராடிய மாணவனின் கல்விப் பயணம்: அகரம் மாணவர் அருண் கனகராஜின் உருக்கமான கதை

    ஆதரவற்ற நிலையில் கல்வியை நோக்கிய பயணம்

    திருப்பத்தூர் அருகே உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்த அருண் கனகராஜ், தனது வாழ்க்கையில் மிகவும் இளம் வயதிலேயே பெரும் இழப்புகளை சந்தித்தவர். அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற அருண், தனது பத்தாவது வயதில் தாயையும், அதைத் தொடர்ந்து பன்னிரண்டாவது வயதில் தந்தையையும் இழந்து வாழ்க்கையில் திசைமாறிய சூழலுக்குத் தள்ளப்பட்டார்.

    அருணின் தாயார் விபத்தில் சிக்கி சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று மறைந்தார். அதனைத் தொடர்ந்து, வெளிநாட்டில் பணியாற்றி தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு ஊருக்குத் திரும்பிய தந்தையும், ஒரு விபத்தில் அதே மருத்துவமனையின் அதே சிகிச்சைப் பிரிவில் காலமானார். ஒரே வரிசையில் இரு பெரும் இழப்புகளைச் சந்தித்த அருண் மற்றும் அவரது சகோதர சகோதரிகள், உறவினர்களின் ஆதரவோடு வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தனர்.

    உறவுகளின் ஆதரவும் வாழ்வாதாரப் போராட்டமும்

    தந்தை மறைவுக்குப் பிறகு, அருண் மற்றும் அவரது சகோதரிகள் சித்தப்பாவின் பராமரிப்பில் இருந்தனர். அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகவும், கல்வியைத் தொடரவும் அவர்கள் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் மிகுந்த சிரமங்கள் நிறைந்தவையாக இருந்தன. கனகாமரம் பூதோட்டங்களில் பூக்கள் பறிப்பதும், வாழைத் தோட்டங்களில் உழைப்பதும் அவர்களின் அன்றாட வாழ்வாதாரமாக இருந்தது. ரேஷன் கார்டு மூலம் கிடைத்த அரிசியையே நம்பி அவர்கள் உயிர் பிழைத்தனர்.

    சகோதரியின் தியாகமும் கல்வித் தாகமும்

    அருணின் மூத்த சகோதரி தனது கல்வித் தேவைகளை நண்பர்களின் உதவியாலும், உறவினர்களின் ஆதரவாலும் பூர்த்தி செய்து, பி.ஏ ஆங்கில இலக்கியம் மற்றும் பி.எட் படிப்புகளை முடித்தார். வெறும் 3,000 ரூபாய் மாதச் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்த அவர், தனது தம்பியின் கல்விக்காகவும் குடும்பத்தைக் கவனித்துக் கொள்ளவும் பெரும் போராட்டங்களை மேற்கொண்டார்.

    ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், புடவைகளைத் திரைச்சீರೆಯாகப் பயன்படுத்தும் அளவிற்கு அவர்களின் வறுமை உச்சகட்டமாக இருந்தது. இத்தகைய சூழலில், கல்லூரிப் படிப்பைத் தொடருமா என்ற அச்சம் அருணுக்குள் ஆழமாகப் பதிந்தது.

    நம்பிக்கையற்ற சூழலில் மலர்ந்த கல்வி ஆசை

    “நம்மால் இனி படிக்கவே முடியாது” என்று தினமும் கண்ணீர் விட்டு அழுத தருணங்கள் அருணின் வாழ்வில் அதிகம். கல்வி என்பது ஒரு விருப்பமாக இருந்த நிலையில், பெற்றோரை இழந்த பிறகு அது ஒரு பேராசையாக மாறியது. ஆதரவற்ற நிலையில், பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்கு இடையே தனது கனவுகளை எவ்வாறு நனவாக்குவது என்ற கேள்வியுடனேயே அவர் தனது பன்னிரண்டாம் வகுப்பிற்குப் பிறகு கல்லூரி வாழ்க்கையை எதிர்நோக்கினார்.

    இத்தகைய கடினமான சூழலில் இருந்த அருணுக்கு, அகரம் அமைப்பு வழிகாட்டியது. கல்வியின் மூலம் தனது வாழ்க்கையை மேம்படுத்திக் கொள்ளவும், வறுமையிலிருந்து மீளவும் அவர் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் தற்போது பலன் கொடுத்து வருகின்றன. ஆதரவற்ற பிள்ளைகளும் முறையான வழிகாட்டுதலின் மூலம் உயர்கல்வியைத் தொடர முடியும் என்பதற்கு அருணின் பயணம் ஒரு சான்றாகும்.

    #education #humanInterest #agaram #tamilNadu #agaram #student

  • சீமானின் மகளுக்கு சீர் கொண்டு வந்த அனிதா ராதாகிருஷ்ணன்: அரசியல் எல்லைகளைக் கடந்த உறவு

    சீமானின் மகளுக்கு சீர் கொண்டு வந்த அனிதா ராதாகிருஷ்ணன்: அரசியல் எல்லைகளைக் கடந்த உறவு

    நாம் தமிழர் கட்சியின் தலைமை ஒருங்கிணைப்பாளர் சீமான் மற்றும் அவரது மனைவி கயல்விழி தம்பதியினருக்கு சமீபத்தில் இரண்டாவது குழந்தையாக பெண் குழந்தை பிறந்தது. இந்த மகிழ்ச்சியான செய்தி வெளியானதையடுத்து, அரசியல் களத்தில் வெவ்வேறு கருத்துக்களைக் கொண்டிருப்பவர்களையும் தாண்டி, பல முக்கியப் பிரமுகர்கள் மற்றும் திரையுலக நட்சத்திரங்கள் வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்து வந்தனர்.

    அன்பு கலந்த வாழ்த்து

    இந்தச் சூழலில், முன்னாள் அமைச்சரும் திமு சட்டமன்ற உறுப்பினருமான அனிதா ராதாகிருஷ்ணன், சீமானின் மகளைக் காண இன்று அவரது இல்லத்திற்குச் சென்றிருந்தார். அப்போது தனது உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்களுடன் வந்திருந்த அவர், பலவிதமான தாம்பூலத் தட்டுகளுடன் சீர் வரிசைகளைக் கொண்டு வந்து வழங்கினார்.

    அனிதா ராதாகிருஷ்ணன் வருகைக்காகக் காத்திருந்த சீமான், தனது வீட்டின் முன்புறமே அவரை வரவேற்று வீட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்றார். மேளதாள வாத்தியங்கள் முழங்க நடந்த இந்த நிகழ்வு, இரு குடும்பத்தினருக்கும் இடையேயான சுமூகமான உறவை வெளிப்படுத்தும் விதமாக அமைந்தது.

    தங்கச் செயிது அணிவிப்பு

    வீட்டிற்குள் சென்ற அனிதா ராதாகிருஷ்ணன், சீமானின் பெண் குழந்தையைத் தனது கைகளால் தடவிக்கொடுத்து வாழ்த்தினார். மேலும், குழந்தைக்குத் தங்கச் செயினை அணிவித்து தனது அன்பையும் மகிழ்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தினார். அரசியல் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், தனிப்பட்ட உறவுகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் இத்தகைய நிகழ்வுகள் அரசியல் வட்டாரத்தில் தற்போது கவனத்தைப் பெற்றுள்ளன.

    கடந்த 2013-ம் ஆண்டு முன்னாள் சபாநாயகர் காளிமுத்துவின் மகள் கயல்விழிக்கும் சீமானுக்கும் திருமணம் நடைபெற்றது. இவர்களுக்கு ஏற்கனவே ஒரு மகன் உள்ள நிலையில், தற்போது இரண்டாவது குழந்தையாகப் பெண் குழந்தை பிறந்துள்ளது.

    #seeman #anithaRadhakrishnan #tamilPolitics #humanInterest #சீமான் #அனிதா ராதாகிருஷ்ணன்

  • வலிகளை வென்று கல்வி கனவைத் தொடரும் அருண் கனகராஜ்: ஒரு போராட்ட வாழ்வின் பதிவு

    வலிகளை வென்று கல்வி கனவைத் தொடரும் அருண் கனகராஜ்: ஒரு போராட்ட வாழ்வின் பதிவு

    வாழ்க்கை சில நேரங்களில் எதிர்பாராத வலிகளைத் தந்து மனிதர்களைக்考验 செய்யும். குறிப்பாக, சிறுவயதிலேயே பெற்றோரையும், பாதுகாப்பையும் இழந்து வறுமையின் பிடியில் சிக்கியவர்களுக்கு கல்வி என்பது ஒரு எட்டாக்கனியாகத் தெரியும். அத்தகைய போராட்டங்களுக்கு இடையிலும் கல்வியின் மீதி இருந்த தீராத ஆசையால் இன்று முன்னேறி வரும் அருண் கனகராஜின் வாழ்க்கை வரலாறு, பலருக்கு உத்வேகத்தைத் தருவதாக அமைந்துள்ளது.

    தொடர்ச்சியான இழப்புகளும் குடும்பச் சூழலும்

    திருப்பத்தூர் அருகே உள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற மாணவர் அருண் கனகராஜ். தொடக்கத்தில் மகிழ்ச்சியான குடும்பச் சூழலில் வளர்ந்த அவருக்கு, 10 வயதாக இருந்தபோது அம்மா எதிர்பாராத விபத்தில் உயிரிழந்தார். சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று அவர் மறைந்த அந்தத் தருணம், அருணின் வாழ்வில் முதல் அதிர்ச்சியாக அமைந்தது. தந்தையார் வெளிநாட்டில் பணியாற்றிய நிலையில், தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு தாயகம் திரும்பிய அவர், குடும்பப் பொறுப்புகளைக் கவனித்தாலும், சில காலத்திலேயே அவரும் விபத்தில் உயிரிழந்தார்.

    தாய் மற்றும் தந்தை என இரு pillars-களையும் ஒரே மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சை பிரிவில், ஒரே படுக்கையில் இழந்த அந்த வலி அருணின் மனதை ஆழமாகப் பாதித்தது. ஆதரவற்ற நிலையில் இருந்த அருணையும், அவரது தங்கையையும் அவரது அக்கா தான் அரவணைத்து வளர்த்தார். சொந்த வீடு இல்லாத சூழலில், உறவினர்களின் ஆதரவுடன் அவர்கள் வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தனர்.

    வறுமையின் பிடியில் ஒரு மாணவனின் போராட்டம்

    பெற்றோரின் மறைவுக்குப் பிறகு, அருண் மற்றும் அவரது சகோதர சகோதரிகள் சித்தப்பாவின் வீட்டில் தங்கிப் படித்தனர். கல்வித் தேவைகளுக்காகவும், சிறு செலவுகளுக்காகவும் அருண் கடுமையாக உழைத்தார். கனகாமரம் பூத் தோட்டங்களில் பூ பறிப்பது, வாழைத் தோட்டங்களில் உரம் இடுவது என அன்றாடத் தேவைகளுக்காகக் கடினமான வேலைகளைச் செய்து வந்தார். ரேஷன் கார்டை நம்பியே அவர்கள் உணவுத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தனர்.

    அக்காவும் இக்கட்டான சூழலில் கல்வியைத் தொடர்ந்தார். நண்பர்களின் உதவியாலும், மாமாவின் ஆதரவாலும் பி.ஏ ஆங்கில இலக்கியம் மற்றும் பி.எட் படிப்புகளை முடித்து, மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். தனது தம்பியின் படிப்பிற்கும், குடும்பப் பராமரிப்பிற்கும் அந்தச் சிறு தொகையை வைத்துக்கொண்டு அவர் போராடினார்.

    கல்வி மீதான தீராத 갈망

    பன்னிரண்டாம் வகுப்பு முடித்து கல்லூரியில் சேரும் தருணத்தில், அருண் தனது வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய மன அழுத்தத்தை எதிர்கொண்டார். ஜன்னல் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், வெளியுலகத்தின் விமர்சனங்களுக்கு மத்தியிலும், “நம்மால் இனி படிக்க முடியாதுதோ?” என்ற எண்ணம் அவரை வாட்டியது. தினமும் கண்ணீர் விட்டு அழுத அவர், கல்வி என்பது தனக்கு ஒரு பேராசையாக மாறிவிட்டதாகக் கருதினார்.

    இருப்பினும், அந்தத் துயரங்களுக்கு மத்தியிலும் கல்வியின் மீதான ஆர்வம் அவரைத் தொடர்ந்தது. தனது குடும்பச் சூழலைத் தாண்டி, ஒரு மனிதனாக முன்னேற வேண்டும் என்ற வைராக்கியம் அவருக்குள் இருந்தது. இத்தகைய சூழலில் அவருக்குக் கிடைத்த ஆதரவும், வழிகாட்டுதலும் அவரை மீண்டும் கல்விப் பாதையில் பயணிக்க வைத்தது.

    தற்போது அகரம் நிறுவனத்தின் வழிகாட்டலில் தனது கல்வியைத் தொடரும் அருண், வறுமையும் இழப்புகளும் ஒரு மனிதனின் முன்னேற்றத்தைத் தடுத்துவிட முடியாது என்பதைத் தனது வாழ்க்கையின் மூலம் நிரூபித்து வருகிறார்.

    #education #inspiration #humanInterest #tamilNadu #agaram #student

  • முதியோர் உதவித்தொகைக்காக மாமியாரை தோளில் சுமந்து 9 கி.மீ நடைப்பயணம்: சத்தீஸ்கரில் பெண் ஒருவரின் போராட்டம்

    முதியோர் உதவித்தொகைக்காக மாமியாரை தோளில் சுமந்து 9 கி.மீ நடைப்பயணம்: சத்தீஸ்கரில் பெண் ஒருவரின் போராட்டம்

    அரசு வழங்கும் முதியோர் உதவித்தொகையை பெறுவதற்காக, நடக்க முடியாத நிலையில் உள்ள தனது 90 வயது மாமியாரை தோளில் சுமந்து கொண்டு 9 கிலோமீட்டர் தூரம் நடைப்பயணம் மேற்கொள்ளும் ஒரு பெண்ணின் செயல் சமூக வலைதளங்களில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

    காட்டுப்பாதையில் ஒரு பெண்ணின் கடமை

    சத்தீஸ்கர் மாநிலத்தின் சர்குஜா மாவட்டத்தில் உள்ள மைன்பாட் மலைப் பகுதியில் சுக்மானியா பாய் என்ற பழங்குடியின பெண் வசிக்கிறார். இவரது மாமியாருக்கு மாதம் 1,500 ரூபாய் முதியோர் உதவித்தொகை வழங்கப்படுகிறது. ஆனால், அந்தத் தொகையை பெறுவதற்கு வங்கி அதிகாரிகள் பயோமெட்ரிக் முறையில் கைரேகையை பதிவு செய்ய வேண்டும் என்ற கட்டாயத்தை விதித்துள்ளனர்.

    வயதான காரணத்தால் நடக்க முடியாத நிலையில் இருக்கும் தனது மாமியாரை, சுக்மானியா பாய் ஒவ்வொரு மாதமும் தனது தோளில் சுமந்து கொண்டு வங்கிக்கு அழைத்துச் செல்கிறார். முறையான சாலை வசதிகள் இல்லாத அந்த குக்கிராமத்திலிருந்து, அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிகள் மற்றும் ஓடைகளைக் கடந்து கொளுத்தும் வெயிலில் சுமார் 9 கிலோமீட்டர் தூரம் அவர் நடந்து செல்கிறார்.

    டிஜிட்டல் நடைமுறைகளும் நடைமுறைச் சிக்கல்களும்

    முன்னதாக, முதியோர்களுக்கான ஓய்வூதியத் தொகை அந்தந்த கிராமங்களிலேயே உள்ளூர் அதிகாரிகள் மூலம் நேரடியாக விநியோகம் செய்யப்பட்டு வந்தது. இது கிராமப்புற மக்களுக்கு மிகுந்த வசதியாக இருந்தது.

    தற்போது, நிதி விநியோகத்தில் முறைகேடுகளைத் தடுப்பதாகக் கூறி அரசு அறிமுகப்படுத்திய புதிய டிஜிட்டல் வங்கி கணக்கு மற்றும் பயோமெட்ரிக் சரிபார்ப்பு முறையினால் இத்தகைய இக்கட்டான சூழல் உருவாகியுள்ளது. தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் பலருக்கு உதவினாலும், அடிப்படை வசதிகள் இல்லாத மலைக்கிராமங்களில் வசிக்கும் முதியவர்களுக்கு இது பெரும் சுமையாக மாறியுள்ளது.

    நிர்வாகத்தின் மீதான விமர்சனங்கள்

    சுக்மானியா பாய் தனது மாமியாரை முதுகில் சுமந்து செல்லும் காட்சிகள் வீடியோவாக வெளியாகிப் பலரது கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளது. இந்த நிகழ்வு, அரசின் டிஜிட்டல் திட்டங்கள் களத்தில் செயல்படுத்தப்படும் போது, மக்களின் இயல்பு நிலை மற்றும் நிலப்பரப்பின் கடினத்தன்மையை அதிகாரிகள் கருத்தில் கொள்வதில்லை என்ற விமர்சனத்தை எழுப்பியுள்ளது. குறிப்பாக, முதியவர்கள் மற்றும் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு வங்கிக்கு நேரில் வருவதைத் தவிர்த்து, வீடு தேடி வரும் சேவைகளை மேம்படுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை வலுத்து வருகிறது.

    தொடர்புடைய செய்திகள்

    #humanInterest #chhattisgarh #socialWelfare #digitalIndiaIssues #சத்தீஸ்கர் #முதியோர் பென்ஷன் #வங்கி அதிகாரிகள் #வைரல் வீடியோ #old-agePension #bankOfficials

  • வறுமையை வென்ற கல்விப்பயணம்: அகரம் மாணவன் அருண் கனகராஜின் நெகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை வரலாறு

    வறுமையை வென்ற கல்விப்பயணம்: அகரம் மாணவன் அருண் கனகராஜின் நெகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை வரலாறு

    வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத இழப்புகளையும், சொல்லொண்ணா வறுமையையும் எதிர்கொண்ட ஒரு மாணவன், கல்வியின் மீது கொண்ட தீராத ஆர்வத்தால் எவ்வாறு முன்னேறினான் என்பதே அருண் கனகராஜின் கதை. திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு குக்கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்ற அருண், இன்று தனது போராட்டங்களை கடந்து ஒரு புதிய வாழ்க்கையை நோக்கிப் பயணிக்கிறான்.

    தொடர்ச்சியான இழப்புகளும் குடும்பச் சூழலும்

    அருண் கனகராஜின் இளமைப் பருவம் பெரும் சோகங்களாலானது. அவருக்கு 10 வயதாக இருந்தபோது, அவரது தாயார் விபத்தில் உயிரிழந்தார். சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்ற நிலையில் அவர் மறைந்தபோது, அருண் முதன்முதலாக சென்னை நகரை நேரில் கண்டார். தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு, வெளிநாட்டில் பணியாற்றி வந்த அவரது தந்தை தாயாரை இழந்து மனமுடைந்த நிலையில் தாயகத்திற்குத் திரும்பினார்.

    தந்தை அருணையும் அவரது சகோதரிகளையும் பராமரித்த போதிலும், துரதிர்ஷ்டவசமாக அவருக்கு 12 வயதாக இருந்தபோது அவரும் விபத்தில் உயிரிழந்தார். தாயார் சிகிச்சை பெற்ற அதே மருத்துவமனையின் அதே அவசர சிகிச்சை பிரிவில் தந்தையும் உயிரிழந்தது, அருணின் வாழ்க்கையில் ஆறாத வடுவாக மாறியது.

    உறவுகளின் புறக்கணிப்பும் வாழ்வாதார போராட்டமும்

    பெற்றோரை இழந்த பிறகு, அருணும் அவரது சகோதரிகளும் உறவினர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டனர். சித்தப்பாவின் வீட்டில் தங்கியிருந்தபோது, அன்றாடச் செலவுகளுக்காகக் கனகாமரம் பூ தோட்டத்தில் பூ பறிப்பதும், வாழைத் தோட்டங்களில் உரமிடும் வேலைகளைச் செய்வதும் வழக்கமாக இருந்தது. மிகக் குறைந்த ஊதியத்திலும், கிடைக்கும் வாழைக்காய்களைச் சமைத்து உண்பதின் மூலமே அவர்கள் வாழ்வாதாரத்தைத் தொடர்ந்தனர்.

    படிப்பின் மீதான ஆர்வத்தால், அவரது மூத்த சகோதரி நண்பர்களின் உதவியுடன் ஆங்கில இலக்கியத்தில் இளங்கலை பட்டத்தையும், பின்னர் பி.எட் (B.Ed) படிப்பையும் முடித்து மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். இருப்பினும், குடும்பச் சூழல் மிகவும் மோசமாக இருந்தது. ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், சகோதரியின் பழைய புடவைகளைத் திரையாகக் கட்டி அவர்கள் வாழ்ந்தனர்.

    கல்வியின் மீதான தீராத ஏக்கம்

    பன்னிரண்டாம் வகுப்பை முடித்து கல்லூரி செல்ல வேண்டிய தருணத்தில், கல்விக்கான கட்டணத்தைச் செலுத்த வழியின்றி அருண் மனமுடைந்து போயிருந்தார். “நம்மால் இனி படிக்கவே முடியாது” என்று தினமும் கண்ணீர் விட்டு அழுத தருணங்கள் அவர் வாழ்க்கையில் அதிகம். ஆனால், அந்த வறுமையும் அவமானங்களும் படிப்பின் மீதான அவரது ஆசையை மேலும் அதிகரித்தன.

    தனிமையை உணர்ந்த அருண், தனது சகோதரியின் ஆதரவோடு சுயசார்பு வாழ்க்கையை நோக்கி நகரத் தொடங்கினார். ஒழுக்கமும், விடாமுயற்சியும் இருந்தால் பெற்றோரின் ஆதரவு இல்லாமலும் வாழ்க்கையில் முன்னேற முடியும் என்பதை அவர் தனது செயல்கள் மூலம் நிரூபித்தார்.

    அகரம் மற்றும் புதிய தொடக்கம்

    திருப்பத்தூரின் அரசுப் பள்ளியில் தொடங்கி, போராட்டங்கள் நிறைந்த பாதையை கடந்த அருண், 2015-ம் ஆண்டு அகரம் அமைப்பின் ‘விதை’ திட்டத்தின் கீழ் இணைந்தார். இங்குக் கிடைத்த கல்வி வாய்ப்பும், வழிகாட்டுதலும் அவரது வாழ்க்கைப் பாதையை முழுமையாக மாற்றியது. சக மாணவர்களின் நட்பும், ஆசிரியர்களின் ஆதரவும் அவருக்குப் புதிய நம்பிக்கையை அளித்தன.

    #education #humanInterest #agaram #inspiration #agaram #student

  • தாய் துறந்தும் மகளைக் காக்கும் தந்தை: ஆட்டிசம் பாதிப்புள்ள குழந்தையுடன் அகமது பாஷாவின் போராட்டம்

    தாய் துறந்தும் மகளைக் காக்கும் தந்தை: ஆட்டிசம் பாதிப்புள்ள குழந்தையுடன் அகமது பாஷாவின் போராட்டம்

    சென்னை மாநகரத்தின் பெரும்பாக்கம் பகுதியில் ஒரு சிறிய தையல் கடை நடத்தி வரும் அகமது பாஷாவின் வாழ்க்கை, கடந்த ஒன்பது ஆண்டுகளாக ஒரு பெரும் போராட்டமாகவே நகர்ந்து வருகிறது. ஆட்டிசம் மற்றும் பலதிறன் குறைபாடு காரணமாகத் தன்னைச் சுற்றி நடப்பவை குறித்த புரிதல் இன்றி இருக்கும் தனது மகளை, கடந்த ஒன்பது ஆண்டுகளாகத் தனி ஒரு தந்தையாகவே வளர்த்து வருகிறார்.

    தனிமைப்படுத்தப்பட்ட தொடக்கம்

    சிறு வயதிலேயே பெற்றோரை இழந்து ஆதரவற்றோர் இல்லத்தில் வளர்ந்த அகமது பாஷா, அன்பிற்காக ஏங்கிய வாழ்க்கையைத் தான் பெற்ற மகளுக்கு முழுமையாகக் கொடுக்க விரும்பினார். இருப்பினும், மகளின் பிறப்பிற்குப் பிறகு அவரது குடும்ப வாழ்க்கையில் விரிசல் ஏற்பட்டது. மகளுக்கு ஆட்டிசம் மற்றும் பலதிறன் குறைபாடு இருப்பதை மருத்துவத் தேர்வுகள் உறுதி செய்தபோது, அதைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாமல் அவரது மனைவி குழந்தையை விட்டுப் பிரிந்து சென்றார்.

    குழந்தைக்கு ஒரு வயது இருந்தபோது, கொரோனா காலத்தின் கடும் கட்டுப்பாடுகளுக்கு மத்தியில் தனது மனைவி தன்னை விட்டுப் பிரிந்ததை அகமது பாஷா நினைவு கூர்கிறார். “குழந்தையை விட்டுவிட்டுச் சென்றபோது அவளுக்கு ஒரு வயது. அப்போது கொரோனா காலだったதால் தையல் தொழில் முற்றிலும் முடங்கியிருந்தது. பால் மற்றும் டயப்பர்களுக்குத் தேவையான அடிப்படைத் தேவைகளைக் கூடப் பூர்த்தி செய்யப் போராடினேன்” என்கிறார் அவர்.

    பொருளாதார நெருக்கடியும் மனவலிகளும்

    மகளின் பராமரிப்பிற்காக அதிகாலையில் பால் பாக்கெட் விநியோகப் பணியில் ஈடுபட்ட அகமது பாஷா, பின்னர் குடும்பச் சூழலால் மீண்டும் தனது தையல் தொழிலுக்குத் திரும்பினார். நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நடந்த விவாகரத்து proceedings-ன் போது, அவரது மனைவி குழந்தையை ஒருமுறை கூடத் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை என்பது அவருக்கு இன்றும் ஆறாத வடுவாக உள்ளது.

    தற்போது தனது மகளின் அன்றாடத் தேவைகளான சமைப்பது, குளிப்பாட்டுவது மற்றும் உணவு ஊட்டுவது என அனைத்தையும் அவரே கவனித்து வருகிறார். “அவள் பேசும் ஒரே வார்த்தை ‘அப்பா’. அந்த ஒரு வார்த்தைதான் நான் வாழும் சக்தி” என்று மனமுருகிப் பேசுகிறார்.

    சிகிச்சைக்கான நிதிப் பற்றாக்குறை

    அரசாங்கத்திடமிருந்து மாதம் இரண்டாயிரம் ரூபாய் உதவித்தொகை கிடைத்தாலும், அது மகளின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கே போதுமானதாக இல்லை என்று அவர் கூறுகிறார். பேச்சுப் பயிற்சி மற்றும் நடைப் பயிற்சிக்கான செலவுகள் மிக அதிகமாக உள்ளன. குறிப்பாக, குழந்தையை நடக்க வைப்பதற்கான சிறப்பு பெல்ட்டின் விலை 45,000 ரூபாயாக உள்ளது. அந்த நிதி வசதி இல்லாததால், துணிகளைக் கொண்டு கட்டி மகளை நடக்க வைக்க முயற்சி செய்து வருகிறார்.

    தனித் தந்தையாகக் குழந்தையை வளர்ப்பவர்களுக்குக் கிடைக்கும் சலுகைகள் மற்றும் சமூக அங்கீகாரம் மிகக் குறைவாக இருப்பதாகவும், தனது மகளின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி மிகுந்த கவலையுடன் இருப்பதாகவும் அகமது பாஷா தெரிவிக்கிறார்.

    #humanInterest #chennai #autism #parenting #autism #girlChild #singleParent #parenting #disability

  • தூத்துக்குடியில் 1,500 ரூபாயை திருப்பிக் கொடுக்க நண்பரைத் தேடும் 84 வயது முதியவர்

    தூத்துக்குடியில் 1,500 ரூபாயை திருப்பிக் கொடுக்க நண்பரைத் தேடும் 84 வயது முதியவர்

    தூத்துக்குடி மாவட்டம் கோவில்பட்டி பகுதியில், ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாகத் தனது நண்பரிடம் கைமாறாகப் பெற்ற பணத்தில் மீதமுள்ள தொகையைத் திருப்பிக் கொடுக்க ஒரு முதியவர் தீவிரமாகத் தேடி வரும் நிகழ்வு கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது.

    நட்புக்கும் நேர்மைக்கும் கிடைத்த சான்று

    கோவில்பட்டி வ.உ.சி நகரைச் சேர்ந்த பரமசிவன் (84) கடந்த காலங்களில் கட்டிடத் தொழிலாளராகப் பணியாற்றியவர். இவருக்கு கோவையைச் சேர்ந்த பால்சாமி என்பவர் நெருங்கிய நண்பராக இருந்தார். பால்சாமி கோவில்பட்டி கருவாட்டுப் பேட்டை பகுதியில் ஒரு கருவாட்டுக்கடை நடத்தி வந்தார்.

    சுமார் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தனது குடும்பத் தேவைக்காகப் பரமசிவன் பால்சாமியிடம் 3,000 ரூபாயைக் கடனாகப் பெற்றிருந்தார். அதிலிருந்து இரண்டு மாதங்களிலேயே 1,500 ரூபாயைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார். அதன் பிறகு உடல்நலக் குறைவு காரணமாகப் பரமசிவன் வீட்டிலேயே ஓய்வெடுத்து வந்ததால், இருவருக்கும் இடையிலான தொடர்பு அறுந்து போயிருந்தது.

    தேடலில் தொடரும் முயற்சி

    தற்போது தனது உடல்நிலையை உணர்ந்த பரமசிவன், பால்சாமியிடம் நிலுவையில் உள்ள 1,500 ரூபாயை எப்படியும் திருப்பிக் கொடுத்துவிட வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக உள்ளார். இதற்காக பால்சாமி கடை வைத்திருந்த பகுதி மற்றும் அவர் தங்கியிருந்த இடங்களுக்குச் சென்று தேடியும் அவருக்குத் தடயங்கள் கிடைக்கவில்லை.

    இது குறித்துப் பரமசிவன் கூறுகையில், “எனக்கு வயது ஆகிவிட்டது, உடல்நிலையும் சரியில்லை. நான் மறைவதற்கு முன்னதாக, என் நண்பருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய பணத்தை அவரிடமோ அல்லது அவரது குடும்பத்தினரிடமோ ஒப்படைத்துவிட வேண்டும். அவர் கோவையில் இருப்பதாகக் கூறியது நினைவில் உள்ளது, ஆனால் எந்த இடத்தில் இருக்கிறார் என்று தெரியவில்லை. அவரைப் பற்றிய தகவல் கிடைக்குமா என்று கோயிலுக்குச் சென்றும் வேண்டிக்கொள்கிறேன்” என்று உருக்கமாகத் தெரிவித்தார்.

    பணத்திற்காகப் பலரும் ஏமாற்றும் இன்றையச் சூழலில், ஒரு முதியவர் தனது நேர்மையைக் கடைப்பிடிக்க இவ்வளவு தூரம் முயற்சி எடுப்பது அப்பகுதி மக்களிடையே மனநிறைவைத் தொடங்கியுள்ளது.

    #humanInterest #tuticorinNews #honesty #thoothukudi #humanStories