இந்திய ராணுவம் மற்றும் துணை ராணுவப் படைகளுக்கு இடையிலான செயல்பாட்டு வேறுபாடுகள்

எல்லைப் பாதுகாப்பு மற்றும் தேசிய இறையாண்மை

இந்தியாவின் தேசிய எல்லைகளில் நிலவும் அச்சுறுத்தல்கள் எப்போதும் விழிப்புடன் கவனிக்கப்பட வேண்டியவை. குறிப்பாக மேற்கு திசையில் பாகிஸ்தான், வடக்கில் சீனா மற்றும் கிழக்கில் வங்கதேசம் ஆகிய நாடுகளின் எல்லைப் பகுதிகளில் நிலவும் சூழல்கள் இந்தியப் பாதுகாப்பிற்கு சவாலாக உள்ளன. இத்தகைய வெளிநாட்டு அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொண்டு நாட்டின் இறையாண்மையை நிலைநிறுத்துவதற்காகவே இந்திய ராணுவம், கப்பல்படை மற்றும் விமானப்படை ஆகிய மூன்று முதன்மைப் படைகள் செயல்படுகின்றன.

இவை மூன்றையும் உள்ளடக்கியதுதான் ஆயுதப்படை (Armed Forces) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்திய எல்லைக்கு வெளியே ஏற்படும் மோதல்களைக் கையாள்வதும், நாட்டின் பாதுகாப்பு அரணாகச் செயல்படுவதும் இந்த மூன்று படைகளின் முதன்மையான பணியாகும்.

உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பு மற்றும் காவல்துறை கட்டமைப்பு

வெளிநாட்டு அச்சுறுத்தல்களைத் தாண்டி, நாட்டின் உட்புறத்தில் ஏற்படும் சட்ட ஒழுங்கு பிரச்சனைகள், உள்நாட்டுக் கலவரங்கள் மற்றும் பிரிவினைவாதப் போராட்டங்களைக் கையாளுவதற்குப் பல்வேறு அடுக்கு பாதுகாப்புப் படைகள் இந்தியாவிடம் உள்ளன. முதற்கட்டமாக, மாநில அளவில் காவல்துறைப் படையினர் சட்ட ஒழுங்கைப் பராமரிக்கின்றனர். வன்முறைகளைக் கட்டுப்படுத்தக் குற்றப்பிரிவு மற்றும் உளவுத்துறை போன்ற சிறப்புப் பிரிவுகள் செயல்படுகின்றன.

மாநிலக் காவல்துறைப் படைகளால் ஒரு கலவரத்தையோ அல்லது தீவிரப் பிரச்சனைகளையோ கட்டுப்படுத்த இயலாத சூழலில், மாநில ஆயுதப் படை (State Armed Police) களமிறக்கப்படும். இவர்கள் எப்போதும் ஆயுதம் ஏந்தியிருப்பார்கள். இருப்பினும், மாநில அளவிலான அனைத்து முயற்சிகளும் தோல்வியடையும் போது, மத்திய அரசுக்குக் கீழ் இயங்கும் மத்திய ரிசர்வ் போலீஸ் படை (CRPF) போன்ற மத்திய பாதுகாப்புப் படைகள் அழைக்கப்படுகின்றன.

துணை ராணுவப் படைகளின் செயல்பாடுகள்

மத்திய ரிசர்வ் போலீஸ் படை (CRPF) என்பது முழுமையான ராணுவப் படை அல்ல; இது ஒரு துணை ராணுவ அமைப்பு (Paramilitary Organization) ஆகும். ராணுவப் போர் முறைகளைத் தவிர்த்து, உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்காக இவை உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் எல்லை பாதுகாப்பு படை (BSF), இந்தோ-திபெத் எல்லைக் காவல்படை (ITBP), மத்திய ரிசர்வ் போலீஸ் படை (CRPF) மற்றும் சாஷஸ்த்ரா சீமா பால் (SSB) ஆகிய முக்கியப் படைகள் அடங்கும்.

இவை தவிர, நாட்டின் மிக முக்கியமான உள்கட்டமைப்புகளான எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள், சென்னை துறைமுகம், உயர் நீதிமன்றங்கள், விமான நிலையங்கள் மற்றும் அணுமின் நிலையங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக மத்திய தொழில்துறை பாதுகாப்புப் படை (CISF) என்ற தனிப் படை இயங்குகிறது. இந்த ஐந்து படைகளையும் பொதுவாக மத்திய துணை ராணுவ அமைப்புகள் (CPO) என்று அழைக்கிறார்கள்.

சிறப்புப் படைகள் மற்றும் தற்காலிகக் குழுக்கள்

தொடர்ச்சியான அச்சுறுத்தல்கள் இருக்கும்போது ராணுவப் படைகள் நிரந்தரமாகப் பணியில் இருக்கும். ஆனால், குறிப்பிட்ட ஒரு இலக்கைத் தாக்குவதற்கோ அல்லது ஒரு தீவிரவாத அச்சுறுத்தலை நீக்குவதற்கோ தற்காலிகமாக சிறப்புப் படைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இதற்குச் சிறந்த உதாரணம் தேசிய பாதுகாப்புப் படை (NSG). முக்கியப் personalidadeகளின் பாதுகாப்பு மற்றும் அதிநவீன மீட்பு நடவடிக்கைகளுக்கு இந்தப் படை பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதில் ராணுவ மற்றும் காவல்துறை அதிகாரிகள் இருவரும் இணைந்து பணியாற்றுவார்கள்.

ஒரு குறிப்பிட்ட நடவடிக்கை முடிந்த பிறகு இத்தகைய சிறப்புப் படைகள் கலைக்கப்படும். உதாரணமாக, வீரப்பனைப் பிடிக்கத் திட்டமிட்டபோது, தமிழக மற்றும் கர்நாடக மாநிலக் காவல்துறை, ஆயுதப் படை மற்றும் உளவுத்துறை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு கூட்டுப் படை உருவாக்கப்பட்டது. அந்த இலக்கு நிறைவேறியதும் அந்தப் படை கலைக்கப்பட்டது.

நிர்வாகக் கட்டமைப்பு

இந்தியப் பாதுகாப்பு கட்டமைப்பில் நிர்வாக ரீதியாக ஒரு தெளிவான பிரிப்பு உள்ளது. இந்திய ராணுவம், கப்பல்படை மற்றும் விமானப்படை ஆகிய மூன்று முதன்மைப் படைகளும் நாட்டின் பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கீழ் இயங்குகின்றன. அதே நேரத்தில், துணை ராணுவப் படைகள் மற்றும் இதர உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புப் படைகள் அனைத்தும் உள்துறை அமைச்சகத்தின் கட்டுப்பாட்டில் செயல்படுகின்றன.

#defence #india #paramilitary #indianArmy #security #army #pattalam #colonelMurugandham