இந்த செய்தி இன்றைய செய்திகள் பகுதியில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தியாவின் பாதுகாப்பு அமைப்பில் பல்வேறு படைகள் உள்ளன. அவற்றில் மிக முக்கியமான இரண்டு படைகளான இந்திய ராணுவத்திற்கும் (Indian Army) மத்திய ரிசர்வ் போலீஸ் படைக்கும் (CRPF) இடையேயான வேறுபாடுகள் பலருக்கும் தெளிவாகத் தெரிவதில்லை. கர்னல் முருகானந்தம், தனது பட்டாளம் நிகழ்ச்சியில் இந்த வேறுபாடுகளை விளக்கியுள்ளார். இந்திய ராணுவம் நாட்டின் எல்லைக்கு வெளியேயும், சிஆர்பிஎஃப் உள்நாட்டு பாதுகாப்பிலும் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை இங்கு விரிவாகக் காண்போம்.
- எப்போது? – அச்சுறுத்தலின் தன்மைக்கு ஏற்ப படைகள் செயல்படுகின்றன.
- எங்கே? – ராணுவம் எல்லைகளிலும், சிஆர்பிஎஃப் உள்நாட்டிலும் குவிக்கப்பட்டுள்ளது.
- யார்? – இந்திய ராணுவம் பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கீழும், சிஆர்பிஎஃப் உள்துறை அமைச்சகத்தின் கீழும் செயல்படுகிறது.
- என்ன? – ராணுவம் வெளி அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ளவும், சிஆர்பிஎஃப் உள்நாட்டு கலவரம் மற்றும் பயங்கரவாத தடுப்பிலும் ஈடுபட்டுள்ளது.
படைகளின் முதன்மைப் பணிகள்
இந்தியா மூன்று முதன்மை ஆயுதப் படைகளைக் கொண்டுள்ளது: இந்திய தரைப்படை (Army), இந்திய கப்பல்படை (Navy), மற்றும் இந்திய விமானப்படை (Air Force). இவை மூன்றும் சேர்ந்து “ஆர்ம்டு ஃபோர்சஸ்” (Armed Forces) என அழைக்கப்படுகின்றன. இவற்றின் முதன்மைப் பணி, இந்தியாவுக்கு வெளியே இருந்து வரும் அச்சுறுத்தல்களில் இருந்து நாட்டின் இறையாண்மையைப் பாதுகாப்பதாகும். பாகிஸ்தான், சீனா, வங்கதேசம் போன்ற நாடுகள் எப்போதும் இந்தியாவுக்கு அச்சுறுத்தல்களை ஏற்படுத்தக்கூடியவை. ஆகவே, இந்த மூன்று படைகளும் தொடர்ந்து வெளி எல்லைகளைக் கண்காணித்து வருகின்றன.
உள்நாட்டு பாதுகாப்பு அமைப்பு
இந்தியாவுக்குள் சட்டம் மற்றும் ஒழுங்கைப் பாதுகாக்க பல அடுக்கு போலீஸ் படைகள் உள்ளன. மாநில அளவில் மாநில காவல்துறை செயல்படுகிறது. அதற்கு அடுத்த நிலையில், மாநில ஆயுத காவல்படை (State Armed Police) உள்ளது. இவர்கள் கலவரம் போன்ற சூழ்நிலைகளில் முதலில் களமிறங்குவார்கள். இவர்களால் கட்டுப்படுத்த முடியாவிட்டால், மத்திய அரசின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள மத்திய ரிசர்வ் போலீஸ் படை (CRPF) அழைக்கப்படுகிறது. சிஆர்பிஎஃப் ஒரு பாராமிலிட்டரி அமைப்பாகும் (Paramilitary Organization), இது இராணுவம் அல்லாத பணிகளில் ஈடுபடுகிறது.
மத்திய பாராமிலிட்டரி படைகள்
சிஆர்பிஎஃப் மட்டுமல்லாது, பிஎஸ்எஃப் (எல்லை பாதுகாப்பு படை), ஐடிபிபி (இந்தோ-திபெத் எல்லைக் காவல்படை), எஸ்எஸ்பி (சாஷஸ்த்ரா சீமா பால்) மற்றும் சிஐஎஸ்எஃப் (மத்திய தொழில் பாதுகாப்பு படை) போன்ற பிற மத்திய பாராமிலிட்டரி படைகளும் உள்ளன. இவை அனைத்தும் சிபிஓ (Central Paramilitary Organizations) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இவை இராணுவம் அல்லாத துணை ராணுவப் படைகள் ஆகும். இந்தப் படைகள் உள்நாட்டு பாதுகாப்பு, எல்லைக் காவல், முக்கிய நிறுவனங்களின் பாதுகாப்பு போன்ற பணிகளை மேற்கொள்கின்றன.
தற்காலிக படைகள் மற்றும் என்எஸ்ஜி
சில சமயங்களில், தற்காலிக அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ள, இந்த பாராமிலிட்டரி படைகளில் இருந்து வீரர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு ஒரு சிறப்பு குழு உருவாக்கப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, வேட்டைக்காரன் வீரப்பனைப் பிடிக்க, முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா உத்தரவின் பேரில், பல்வேறு படைகளைச் சேர்ந்த வீரர்கள் அடங்கிய ஒரு குழு உருவாக்கப்பட்டது. அந்த நடவடிக்கை முடிந்ததும், அந்தக் குழு கலைக்கப்பட்டது. இதுபோன்ற நடவடிக்கைகளுக்காக நிரந்தரமாக இயங்கும் ஒரு படைதான் தேசிய பாதுகாப்பு காவல்படை (NSG). என்எஸ்ஜியில் போலீஸ் மற்றும் ராணுவ அதிகாரிகள் இணைந்து பணியாற்றுகின்றனர். விஐபி பாதுகாப்பு, பிளாக் கமாண்டோ நடவடிக்கைகள் போன்றவை என்எஸ்ஜியின் பொறுப்பாகும்.
இந்த வேறுபாடு ஏன் முக்கியமானது?
இந்திய ராணுவத்திற்கும் சிஆர்பிஎஃப் போன்ற படைகளுக்கும் இடையேயான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வது, ஒவ்வொரு படையின் பங்கையும் சரியாக மதிப்பிட உதவுகிறது. ராணுவம் நாட்டின் வெளி எல்லைகளைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில், சிஆர்பிஎஃப் உள்நாட்டு அமைதி மற்றும் சட்ட ஒழுங்கை உறுதி செய்கிறது. இந்த வேறுபாட்டை அறிவது, ஒரு நெருக்கடி சூழ்நிலையில் எந்த படை எவ்வாறு செயல்படும் என்பதை பொதுமக்கள் புரிந்துகொள்ள உதவும்.
எதிர்காலத்தில் என்ன எதிர்பார்க்கலாம்?
இந்தியாவின் பாதுகாப்பு சவால்கள் தொடர்ந்து மாறி வருவதால், இரு வகைப் படைகளுக்கும் இடையேயான ஒருங்கிணைப்பு மேலும் வலுப்படுத்தப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சமீபத்திய தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் மற்றும் புதிய பயிற்சி முறைகள் மூலம், இரு படைகளும் மிகவும் திறமையாக செயல்பட முடியும். உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு அச்சுறுத்தல்களைச் சமாளிக்க இந்த ஒருங்கிணைப்பு மிகவும் முக்கியமானதாக இருக்கும்.
தகவல்கள்: கர்னல் முருகானந்தத்தின் பட்டாளம் நிகழ்ச்சியில் இருந்து தொகுக்கப்பட்டவை.
Leave a Reply