இந்தியாவின் பாதுகாப்பு அமைப்பில் இராணுவ படைகள் மற்றும் மத்திய பாராமிலிட்டரி படைகள் (சிபிஓ) ஆகியவற்றுக்கு இடையே கட்டமைப்பு, பணி மற்றும் கட்டுப்பாட்டில் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் உள்ளன. வெளிப்புற அச்சுறுத்தல்களை சமாளிப்பதே இராணுவத்தின் முதன்மைப் பணியாகும், அதேநேரம் உள்நாட்டு பாதுகாப்பு மற்றும் சட்ட ஒழுங்கை பேணுவதில் சிபிஓ படைகள் கவனம் செலுத்துகின்றன.
இராணுவத்தின் பணி மற்றும் கட்டமைப்பு
இந்திய ராணுவம், கப்பற்படை மற்றும் விமானப்படை ஆகிய மூன்று படைகளும் இணைந்து ‘ஆர்ம்டு ஃபோர்ஸஸ்’ என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இவற்றின் முதன்மைப் பணி நாட்டின் வெளிப்புற எல்லைகளைப் பாதுகாப்பதாகும். பாகிஸ்தான், சீனா மற்றும் வங்கதேசம் போன்ற அண்டை நாடுகளிலிருந்து வரக்கூடிய அச்சுறுத்தல்களை சமாளிப்பதே இவற்றின் குறிக்கோள்.
இந்திய ராணுவம் நேரடியாக பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்படுகிறது. இந்த படைகள் நிரந்தரமான அச்சுறுத்தல்களை சமாளிக்க வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன மற்றும் கடுமையான ராணுவப் பயிற்சியை பெற்றவர்களாக உள்ளனர். இவர்கள் அதிக அளவிலான ஆயுதங்கள் மற்றும் இராணுவ உபகரணங்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
சிபிஓ படைகளின் பங்கு
மத்திய பாராமிலிட்டரி படைகள் (சிபிஓ) உள்துறை அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்படுகின்றன. இவை முதன்மையாக உள்நாட்டு பாதுகாப்பு மற்றும் சட்ட ஒழுங்கை பேணுவதில் கவனம் செலுத்துகின்றன. சிஆர்பிஎஃப், பிஎஸ்எஃப், ஐடிபிபி, எஸ்எஸ்பி மற்றும் சிஐஎஸ்எஃப் போன்ற பல்வேறு படைகள் இந்த வகைக்கு உட்பட்டவை.
இந்த படைகள் கலவர நிலைமைகளைக் கட்டுப்படுத்துதல், முக்கியமான உள்கட்டமைப்புகளைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் எல்லைப் பகுதிகளில் பாதுகாப்பை வழங்குதல் போன்ற பணிகளை செய்கின்றன. மாநில போலீஸ் படைகளால் சமாளிக்க முடியாத சூழ்நிலைகளில் இவை தலையிடுகின்றன.
முக்கிய வேறுபாடுகள்
இராணுவம் மற்றும் சிபிஓ படைகளுக்கு இடையே பல முக்கிய வேறுபாடுகள் உள்ளன. இராணுவம் வெளிப்புற அச்சுறுத்தல்களை சமாளிக்க வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது, அதேநேரம் சிபிஓ படைகள் உள்நாட்டு பாதுகாப்புக்காக உள்ளன. இராணுவம் பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்படுகிறது, சிபிஓ படைகள் உள்துறை அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ளன.
பயிற்சி முறைகளிலும் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் உள்ளன. இராணுவப் பயிற்சி முழுமையான ராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கு மாணவர்களை தயார்படுத்துகிறது, அதேநேரம் சிபிஓ படைகளின் பயிற்சி கலவர மேலாண்மை மற்றும் உள்நாட்டு பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் கவனம் செலுத்துகிறது. ஆயுதங்கள் மற்றும் உபகரணங்களிலும் வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன.
சிறப்பு நடவடிக்கைக் குழுக்கள்
சில சமயங்களில், குறிப்பிட்ட அச்சுறுத்தல்களை சமாளிக்க இராணுவம் மற்றும் சிபிஓ படைகளிலிருந்து உறுப்பினர்களைக் கொண்ட சிறப்பு நடவடிக்கைக் குழுக்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன. தேசிய பாதுகாப்புக் காவல்படை (என்எஸ்ஜி) இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணமாகும்.
முன்னாள் காவல் அதிகாரி ஜெயலலிதா ஐஐ தேவாரம் தலைமையில் வீரப்பன் பிடிப்பு நடவடிக்கையில் உருவாக்கப்பட்ட குழு இதற்கு எடுத்துக்காட்டு. இந்த குழுவில் மாநில போலீஸ், ஆர்ம்டு போலீஸ் மற்றும் உளவுத்துறை அதிகாரிகள் இடம்பெற்றிருந்தனர். அச்சுறுத்தல் முடிந்த பின்னர் இத்தகைய குழுக்கள் கலைக்கப்படுகின்றன.
தமிழ்நாட்டுடன் தொடர்பு
தமிழ்நாட்டில், சிபிஓ படைகள் பல்வேறு பாதுகாப்புப் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளன. சென்னை துறைமுகம், கல்பாக்கம் அணுமின் நிலையம் மற்றும் பிற முக்கியமான உள்கட்டமைப்புகளைப் பாதுகாப்பதில் சிஐஎஸ்எஃப் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. மாநிலத்தில் ஏற்படும் கலவர சூழ்நிலைகளில் சிஆர்பிஎஃப் படைகள் தலையிடுகின்றன.
இராணுவமும் தமிழ்நாட்டில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னிலையைக் கொண்டுள்ளது. வெளிநாட்டு அச்சுறுத்தல்களிலிருந்து நாட்டின் தெற்குப் பகுதியைப் பாதுகாப்பதில் இந்திய கப்பற்படை மற்றும் விமானப்படை முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. இரு படைகளுக்கும் இடையேயான ஒருங்கிணைப்பு நாட்டின் பாதுகாப்புக்கு முக்கியமானதாக உள்ளது.
எதிர்காலத் தேவைகள்
பாதுகாப்பு நிபுணர் கர்னல் முருகானந்தம் கூறுகையில், ‘இராணுவம் மற்றும் சிபிஓ படைகளுக்கு இடையேயான தெளிவான வேறுபாடுகள் நமது பாதுகாப்பு அமைப்பின் வலிமையாகும். ஒவ்வொரு அமைப்பும் தனித்துவமான பணிகளைச் செய்ய வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது, ஆனால் அவசரநிலைகளில் இவை ஒன்றிணைந்து செயல்படும் திறன் கொண்டவை.’
எதிர்காலத்தில், சைபர் பாதுகாப்பு மற்றும் தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான போராட்டம் போன்ற புதிய சவால்களைச் சமாளிக்க இரு அமைப்புகளுக்கும் இடையேயான ஒருங்கிணைப்பு மேலும் முக்கியமாக உள்ளது. தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் இராணுவம் மற்றும் சிபிஓ படைகள் இரண்டின் செயல்பாடுகளையும் மாற்றியமைக்கின்றன.
