குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்களைத் தடுப்பதிலும், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு உரிய நீதியைப் பெற்றுத் தருவதிலும் போக்சோ (POCSO) சட்டம் மிக முக்கியமான கருவியாக உள்ளது. இருப்பினும், சட்டங்கள் தாளில் இருக்கும்போது மட்டுமே அவை முழுமை பெறுவதில்லை; அவற்றை நடைமுறையில் அமல்படுத்தும் அரசின் அணுகுமுறையில்தான் உண்மையான பாதுகாப்பு உள்ளது.
குற்றவாளிகளைப் பிடிப்பது மட்டுமே தீர்வா?
தற்போது நடைமுறையில் உள்ள செயல்பாடுகளைக் கவனித்தால், ஒரு குற்றம் நடந்த பிறகு குற்றவாளிகளைக் கைது செய்வதிலேயே அதிக கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. ஆனால், போக்சோ சட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கம் என்பது வெறும் தண்டனையல்ல, மாறாகக் குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கும் ஒரு வலுவான கட்டமைப்பை உருவாக்குவதாகும். குற்றங்கள் நடப்பதற்கான காரணங்களைக் கண்டறிந்து, அவற்றை முன்கூட்டியே தடுப்பதற்கான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை அரசு மேற்கொள்ள வேண்டும்.
அரசின் முதன்மையான கடமைகள்
குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதில் அரசு வெறும் காவல்துறை நடவடிக்கையோடு நின்றுவிடக் கூடாது. கல்வி நிலையங்கள், விடுதிகள் மற்றும் பொது இடங்களின் பாதுகாப்பை மேம்படுத்த வேண்டும். குறிப்பாக, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு உளவியல் ரீதியான ஆலோசனைகளையும், மறுவாழ்வு மையங்களையும் அரசு நேரடிப் பொறுப்பிற்கு கீழ் நிர்வகிக்க வேண்டும்.
சட்டப்பூர்வமான நடைமுறைகளின் போது குழந்தைகள் மீண்டும் மீண்டும் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டு மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகும் சூழல் நிலவுகிறது. இதனைத் தவிர்க்க, குழந்தை நட்பு நீதிமன்றங்களின் செயல்பாடுகளை இன்னும் வேகப்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது.
சமூக விழிப்புணர்வின் அவசியம்
சட்டம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், சமூகத்தில் நிலவும் மௌனம் பல குற்றங்களுக்குக் காரணமாகிறது. குழந்தைகளுக்குத் தங்கள் உடலின் உரிமைகள் குறித்தும், தவறான தொடுதல் (Bad Touch) குறித்தும் முறையான கல்வியை பள்ளிகளில் கட்டாயமாக்க வேண்டும். இது குறித்துப் பெற்றோர்களுக்கும் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த அரசு சார்ந்த அமைப்புகள் முன்வர வேண்டும்.
குழந்தை பாதுகாப்பு என்பது ஒரு சட்டப் போராட்டம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு சமூகப் பொறுப்பு. குற்றவாளிகளுக்குக் கடுமையான தண்டனை வழங்கப்படுவதுடன், எதிர்காலத்தில் இத்தகைய கொடுமைகள் நிகழாத வண்ணம் ஒரு பாதுகாப்பான சூழலை உருவாக்குவதே அரசின் உண்மையான வெற்றியாகும்.