Tag: ஊக்கமளிக்கும் கதை

  • விஜய்க்கு நான் சொன்ன கதை பிடித்தது – ரத்னகுமார் அனுபவம்

    விஜய்க்கு நான் சொன்ன கதை பிடித்தது – ரத்னகுமார் அனுபவம்

    இயக்குநர் ரத்னகுமார், விஜய் மீது கொண்ட ரசிக உணர்வால் அவருக்காகவே ஒரு கிராமத்து கதையை எழுதி, நேரில் சென்று விவரித்த அனுபவத்தை பகிர்ந்துள்ளார். வேட்டி சட்டை தோற்றத்தில் விஜயை மீண்டும் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையிலிருந்து அந்தக் கதை உருவானது. கதையை கேட்ட விஜய் அதை விரும்பியிருந்தாலும், அப்போது ‘வாரிசு’ படம் தொடங்கியதால் திட்டம் முன்னேறவில்லை என்கிறார்.

    இயக்குநர் ரத்னகுமார்

    ‘மேயாத மான்’ படம் மூலம் இயக்குநராக அறிமுகமானவர் ரத்னகுமார். தொடர்ந்து அமலா பால் நடித்த ‘ஆடை’, சந்தானம் நடித்த ‘குலு குலு’ போன்ற படங்களை இயக்கினார். தற்போது விது மற்றும் ப்ரீத்தி அஸ்ரானி நடித்துள்ள ’29’ படத்தை இயக்கியுள்ளார். இப்படம் மே 8ம் தேதி வெளியாகவுள்ள நிலையில் அதற்கான பேட்டிகளை அளித்து வருகிறார்.

    விஜய்க்கு கதை சொன்ன அனுபவம்

    விஜய் ரசிகரான ரத்னகுமார் அவருக்கு கதை சொன்ன அனுபவம் பற்றி ஒரு பேட்டியில் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு பதில் சொன்னவர் “ஒரு பேட்டியில் விஜய் சாரை வேட்டி சட்டையில் பார்த்து ரொம்ப நாள் ஆகிவிட்டது. அவருக்கு ஏற்றது போல ஒரு கிராமத்து கதையை தயார் செய்து வருகிறேன் என சொல்லி இருந்தேன். அதை பார்த்துவிட்டு விஜய் சார் மெசேஜ் செய்தார். அந்த கிராமத்து கதையை கேட்க விரும்புகிறேன் எனக் கூறினார்.

    திட்டம் முன்னேறாத காரணம்

    நானும் சென்று கதையை கூறினேன், அவருக்கு பிடித்திருந்தது. அந்த சமயத்தில் தான் வாரிசு படத்துக்கான பேச்சு வார்த்தையும் நடந்து வந்தது. அந்தப் படம் துவங்க உள்ளதாக அறிவித்ததால், சார் அதற்கு போய்விட்டார். என்னுடைய பயணமும் வேறு பக்கம் போய்விட்டது. இப்போது அவரும் அரசியலுக்கு போய்விட்டார்” என்றார்.

    #விஜய் #ரத்னகுமார் #கதை #29 படம் #வாரிசு #தமிழ் சினிமா #actorVijay #rathnakumar

  • கிராமத்து கஷ்டங்களை வென்ற அகரம் மாணவர் அருண் கனகராஜ்

    கிராமத்து கஷ்டங்களை வென்ற அகரம் மாணவர் அருண் கனகராஜ்

    என்னுடைய பெயர் அருண் கனகராஜ். நான் அகரம் 2015 விதை பேட்சை சேர்ந்தவன். திருப்பத்தூரில் இருந்து 24 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள ஒரு குக்கிராமம் தான் என்னுடைய ஊர். அந்த கிராமத்தில் உள்ள அரசுப் பள்ளியில் படித்து வளர்ந்தவன் நான். எனக்கு ஒரு அக்கா, ஒரு தங்கச்சி இருக்கிறார்கள்.

    பெற்றோர் இழப்பும் சவால்களும்

    எனக்கு 10 வயது இருக்கும் போது அம்மாவுக்கு ஒரு விபத்து ஏற்பட்டது. அவருக்கு நிறைய சிகிச்சை செய்தோம், ஆனால் முடியாமல் சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் இறந்து விட்டார்கள். நான் முதல் முதலில் சென்னை வந்ததே அப்போது தான். அப்பா வெளிநாட்டில் இருந்தார். அம்மா இறந்ததுக்கு பிறகு அவர் திரும்பி வந்து ஊரிலேயே வேலை பார்த்தார். எனக்கு 12 வயது இருக்கும் போது அவரும் ஒரு விபத்தில் இறந்து விட்டார்.

    நான் பையன் மட்டும் தான். இருந்தாலும் எனக்கு மேல என் அக்கா இருந்தாள். அவள் தான் என்னோட பாதி பாரத்தை சுமந்தாள். எங்களுக்கு சொந்த வீடு கிடையாது. எங்க அப்பா வீட்டில் பெரியவர் என்பதால் பரம்பரை வீட்டை தாத்தா கொடுத்தார். அம்மா விபத்துக்கு முன் எல்லாம் நன்றாக இருந்தது. எது கேட்டாலும் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. அம்மா இறந்த பிறகு எல்லாமே மாறிப்போயிற்று.

    பள்ளிப்படிப்பு முதல் உயர்கல்வி வரை

    நான் 2ம் வகுப்பு படிக்கும்போதே வீடு கட்ட ஆரம்பித்தார்கள். நான்காம் வகுப்பு படிக்கும் போது சுமார் மோல்டிங் போட்டிருந்தார்கள். அந்த வீட்டில்தான் அம்மா வசித்தார்கள். அந்த நேரத்தில் ஊர் டவுனில் பிரைட் ரைஸ் கடை வைத்திருந்தோம். அப்பா தான் எங்களை பார்த்துக் கொண்டார், அக்காவை சமைக்க விடாமல் அவரே சமைப்பார். அம்மாவுக்கு நாங்கள் நன்றாக படிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது.

    அம்மா இறந்ததுக்கு பிறகு, நானும் என் சகோதரிகளும் மீண்டும் அதே அரசுப் பள்ளியில் சேர்ந்தோம். சித்தப்பா வீட்டில் தங்கி படித்தேன். சின்ன செலவுகளுக்கு கனகாமரம் பூ தோட்டத்தில் பூ எடுக்க போவோம்; ஒரு கிலோவுக்கு 5 அல்லது 6 ரூபாய் கொடுப்பார்கள். பின்னர் வாழைத்தோட்டத்துக்கு எருவரைக்கு செல்வோம். அங்கு கிடைத்த வாழைக்காயுடன் வந்து சமைத்து சாப்பிட்டிருக்கிறோம். அம்மா அப்பாவின் ரேஷன் கார்டு இருந்தது; அதன் மூலம் அரிசி வாங்கி சாப்பிட்டோம்.

    சித்தப்பா வீட்டில் இருந்து வெளியேறுதல்

    அக்காவுக்கு கல்லூரி பீஸை முதலில் சித்தப்பா கட்டினார். பின்னர் அவரால் கட்ட முடியாது என்றதும், அவள் நண்பர்கள் உதவி செய்தனர். இப்படி எல்லோர் உதவியாலும் அவள் பிஏ இங்கிலிஷ் லிட்டரேச்சர் முடித்தாள். அதன் பிறகு மாமா ஒருவர் உதவியில் பிஎட் முடித்து 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் வேலைக்கு சென்றாள். நான் 12ம் வகுப்பு முடிக்கும் நிலையில் இருந்தேன். அதுவரை சித்தப்பா வீட்டில் இருந்தாலும், பிரச்சனை வரக்கூடாது என்று நாங்களே விலகினோம்.

    சித்தப்பா எங்களை அப்பாவாக இருக்க மாட்டாரா என்று நிறைய நாட்கள் ஏங்கினேன். அவர் கட்டிப்பிடிக்க மாட்டாரா, தொட்டுப் பேச மாட்டாரா என்று எண்ணியிருக்கிறேன். அந்த கோபம் எனக்கு அவர் மீது இன்றும் இருக்கிறது. ஆனால், நாங்கள் சித்தப்பா வீட்டில் இருந்து வெளியே வந்து சொந்தமாக வாழ ஆரம்பித்தபோதுதான் சர்வைவல் புரிந்தது. அம்மா அப்பா இல்லாவிட்டாலும், ஒரு பையன் ஒழுக்கமாக வளர முடியும், நன்றாக படிக்க முடியும் என்று தெரிந்துக் கொண்டேன்.

    தற்போதைய நிலையும் எதிர்காலமும்

    12ம் வகுப்பு முடித்து கல்லூரி செல்லும் நேரத்தில், நாங்கள் தனியாக வந்துவிட்டோம். அக்காவுக்கு 3,000 ரூபாய் சம்பளம்; வீட்டில் ஜன்னல் கூட இல்லை. ஜன்னலுக்கு அவள் புடவையை தைத்து ஸ்கிரீன் போல போட்டோம். ரோட்டோரத்தில் இருந்த வீடு; யார் எப்போது பார்ப்பார்கள் என்று தெரியாது. கடினமான சூழ்நிலையிலும், நான் கல்லூரி படிப்புக்கு பணம் எப்படி கட்டுவது என்று கலங்கினேன். ஆனால் அகரம் அறக்கட்டளையின் உதவி கிடைத்தது. தற்போது நான் படித்து வருகிறேன், எதிர்காலத்தில் ஒரு நல்ல வேலை வாங்கி என் குடும்பத்தை முன்னேற்ற வேண்டும் என்பது தான் என்னுடைய கனவு.

    #அகரம் #கல்வி #ஏழை மாணவர்கள் #ஊக்கமளிக்கும் கதை #தமிழ்நாடு #agaram #student

  • ‘நம்மளால படிக்கவே முடியாதுனு அழுதுட்டே இருப்பேன்’ அகரம் மாணவர் அருணின் உண்மைக் கதை

    ‘நம்மளால படிக்கவே முடியாதுனு அழுதுட்டே இருப்பேன்’ அகரம் மாணவர் அருணின் உண்மைக் கதை

    அகரம் 2015 விதை பேட்ச் மாணவர் அருண் கனகராஜ் தனது கடந்த கால வாழ்க்கைப் போராட்டத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். திருப்பத்தூருக்கு அருகே உள்ள ஒரு கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்த அவர், இரு பெற்றோர்களையும் இளம் வயதிலேயே இழந்து, தனது சகோதரிகளுடன் கடும் வறுமையில் வாழ்ந்துள்ளார்.

    குழந்தைப் பருவ இழப்புகள்

    அருண் கனகராஜ் தனது 10 வயதில் தாயை விபத்தில் இழந்தார். சென்னை ராஜீவ் காந்தி அரசு மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்றுக் கொண்டிருந்த அவரது தாய், மருத்துவச் செலவுகளுக்குப் பிறகும் உயிர் தப்பவில்லை. இதுவே அவர் முதல் முறையாக சென்னை வருவதற்கான காரணமாக அமைந்தது. தந்தை வெளிநாட்டில் பணிபுரிந்துகொண்டிருந்த நிலையில், தாயின் மரணத்திற்குப் பிறகு திரும்பி வந்தார்.

    இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள், அருணின் 12 வயதில், தந்தையும் ஒரு விபத்தில் உயிரிழந்தார். இரு பெற்றோர்களையும் இழந்த நிலையில், அக்கா மற்றும் தங்கையுடன் வாழ்க்கைப் போராட்டம் தொடங்கியது. அருண் இதைப் பற்றி கூறுகையில், “அம்மா இறந்ததுக்குப் பிறகு எல்லாமே இல்லாம போன ஆயிடுச்சு. எங்களுக்கு என்ன பண்றதுன்னு ஒன்னுமே புரியல” என்று கூறினார்.

    வறுமையும் வாழ்க்கைப் போராட்டமும்

    பெற்றோர் இழப்புக்குப் பிறகு, குடும்பத்தின் சொத்துகள் பிரிவினைக்கு உள்ளாகி, அவர்கள் தங்கள் சொந்த வீட்டை இழந்தனர். சித்தப்பா வீட்டில் தங்கி வாழ வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. பள்ளிப் படிப்பை அரசுப் பள்ளியில் தொடர்ந்த அவர்கள், அன்றாட வாழ்க்கைச் செலவுகளைப் பூக்கள் பறித்தல், வாழைத்தோட்டத்தில் வேலை செய்தல் போன்ற சிறு வேலைகள் மூலம் ஈட்டினர்.

    அக்காவின் கல்லூரிக் கட்டணத்தை சித்தப்பா முதலில் செலுத்தினார், பின்னர் நண்பர்கள் உதவியுடன் தொடர்ந்தார். அக்கா பிஏ இங்கிலிஷ் லிட்டரேச்சர் பட்டம் பெற்று, பின்னர் பிஎட் பட்டம் பெற்று மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் வேலைக்குச் சென்றார். இந்த நேரத்தில், அருண் 12-ஆம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தார்.

    கல்வி மீதான பேராவல்

    அருணின் பெற்றோர்கள் இருவருக்கும் அவர் நன்றாகப் படிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது. தாய் இறப்பதற்கு முன்பே, அவரைப் பிரைவேட் பள்ளியில் சேர்க்கத் திட்டமிட்டிருந்தனர். ஆனால் பெற்றோர் இழப்புக்குப் பிறகு, கல்வி தொடர்வது கடினமான சவாலாக மாறியது. அருண் இதைப் பற்றி கூறுகையில், “நம்மளால இதுக்கு மேல படிக்கவே முடியாதுனு அழுதுட்டே இருப்பேன். எனக்கு படிக்கணும்னு ரொம்ப ஆசை” என்று உணர்ச்சிபூர்வமாகத் தெரிவித்தார்.

    கல்லூரிப் படிப்புக்கான கட்டணம், வாழ்க்கைச் செலவுகள் போன்றவை பெரும் தடைகளாக நின்றன. சித்தப்பா வீட்டில் இருந்து வெளியேறி, சொந்தமாக வாழத் தொடங்கியபோது, ஜன்னல் இல்லாத வீட்டில் வாழ்ந்த அவர்கள், அக்காவின் புடவையைத் தைத்து ஜன்னல் திரைச்சீலையாகப் பயன்படுத்தினர்.

    சமூக அழுத்தங்களும் மனவலிமையும்

    சமூகத்தின் வித்தியாசமான பார்வைகள், ஏறத்தாழத் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட வாழ்க்கை நிலை ஆகியவை மனவலியை ஏற்படுத்தின. அருண் கூறுகையில், “ரோட்டோரமே இருக்கற வீடு, யாரு எந்த நேரத்துல எந்த மாதிரி பார்ப்பாங்கன்னு தெரியாது. எல்லாரோட பார்வையும் ஒரே மாதிரியும் இருக்காது” என்று சமூக அழுத்தத்தை விவரித்தார்.

    இருப்பினும், நண்பர்கள் மற்றும் ஆதரவானவர்களின் உதவி, குறிப்பாக நண்பர்களின் பெற்றோர்கள் தம் மகனைப் போலப் பார்த்துக் கொண்டமை, அவருக்கு ஆறுதலாக இருந்தது. இந்த அனுபவங்கள் அவருக்கு ஒரு முக்கிய பாடத்தைக் கற்றுத் தந்தன: தனியாக இந்த உலகத்தில் பெற்றோர் இல்லாமலும் ஒருவர் ஒழுக்கமாக வளர முடியும், நன்றாகப் படித்து நல்ல நிலைமைக்குச் செல்ல முடியும் என்பதே.

    அகரம் மற்றும் வெற்றிப் பயணம்

    இந்த எல்லா சவால்களையும் தாண்டி, அருண் அகரம் 2015 விதை பேட்ச் மாணவராகச் சேர்ந்தார். அகரம் நிறுவனத்தின் வழிகாட்டுதல் மற்றும் ஆதரவு அவரது வாழ்க்கையில் முக்கிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. இன்று அவர் தனது கல்வி மற்றும் தொழில் பாதையில் வெற்றி கண்டுள்ளார், மேலும் பலருக்கு ஊக்கமளிக்கும் கதையாக விளங்குகிறார்.

    அவரது கதை, வறுமை, பெற்றோர் இழப்பு, சமூகத் தடைகள் போன்ற எதிர்மறை சூழ்நிலைகளில் கூட விடாமுயற்சி மற்றும் கல்வி மீதான பேராவல் வெற்றிக்கு வழிவகுக்கும் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. தமிழகத்தின் கிராமப்புறங்களில் உள்ள பல மாணவர்களுக்கு இந்தக் கதை ஒரு நம்பிக்கைக் கதையாக அமைந்துள்ளது.

    #அகரம் #மாணவர் வாழ்க்கை #தமிழ்நாடு கிராமம் #கல்வி வெற்றி #வறுமை சமாளிப்பு #ஊக்கமளிக்கும் கதை #agaram #student