இயற்கை வழங்கிய நீராதாரம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு மட்டும் பயன்படக்கூடியது அல்ல; அது நம்முடைய அடுத்தடுத்த தலைமுறையினருக்கு நாம் விட்டுச்செல்ல வேண்டிய மிகப்பெரிய சொத்தாகும். தற்போதைய நகரமயமாக்கல் மற்றும் திட்டமிடப்படாத கட்டுமானப் பணிகளால், நிலத்தடி நீர் மட்டம் வெகுவாகக் குறைந்து வருவதை நாம் காண்கிறோம். இது நீண்ட கால அடிப்படையில் ஒரு மிகப்பெரிய நீர் நெருக்கடியை உருவாக்கக்கூடும்.
நீராதாரங்களின் தற்போதைய நிலை
தமிழகத்தின் பல பகுதிகளில் ஏரி, குளம் மற்றும் கால்வாய்கள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளன. மழைக்காலங்களில் நீர் சேமிக்கப்பட வேண்டிய இடங்கள் இன்று கட்டிடங்களாலும், கழிவுநீர்க் கலப்பாலும் நிரம்பியுள்ளன. இதனால் மழைநீர் முறையாக நிலத்திற்குள் இறங்க முடியாமல் வீணாக ஓடுகிறது. நிலத்தடி நீரை அளவுக்கு அதிகமாக எடுக்கும் முறையினால், ஆழமான கிணறுகள் தோண்டப்பட்டும் நீர் கிடைக்காத அவலநிலை நிலவுகிறது.
மேலாண்மையின் அவசியம்
தண்ணீரை ஒரு பொதுவான வளமாகப் பார்க்கும் மனப்போக்கை மாற்றி, அதை ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட வளமாக கருதி பயன்படுத்த வேண்டும். மழைநீர் சேகரிப்புத் திட்டங்களை வெறும் அரசாங்கக் கடமையாகக் கருதாமல், ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தனது இல்லங்களிலும் அலுவலகங்களிலும் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். குறிப்பாக, விவசாயத் துறையில் சொட்டுநீர்ப் பாசனம் போன்ற நவீன முறைகளைப் புகுத்துவதன் மூலம் நீரை மிச்சப்படுத்த முடியும்.
வருங்கால சந்ததியினருக்கான கடமை
இயற்கை வளங்களை அழித்துவிட்டு, செயற்கையான தீர்வுகளைத் தேடுவது நிலையான மாற்றத்தைத் தராது. காடுகளைப் பாதுகாப்பதும், நீர்நிலைகளைத் தூய்மையாக வைத்திருப்பதும் மட்டுமே இயற்கையான நீரோட்டத்தை மீண்டும் கொண்டு வரும். இன்றைய தலைமுறை எடுக்கும் தவறான முடிவுகள், நாளை நம் பிள்ளைகளுக்குக் குடிநீருக்காகக் காத்திருக்கும் சூழலை உருவாக்கிவிடும். எனவே, நீர் மேலாண்மையில் அறிவியல் பூர்வமான அணுகுமுறையை உடனே கையாள வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.