தற்காலக் கல்வி முறையில் மாணவர்கள் எதிர்கொள்ளும் மன அழுத்தமானது கவலைக்கிடமான நிலையை எட்டியுள்ளது. தேர்வு முடிவுகள், மதிப்பெண் போட்டிகள் மற்றும் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய அச்சம் ஆகியவை மாணவர்களைத் தற்கொலை போன்ற தீவிர முடிவுகளை நோக்கித் தள்ளுகின்றன. இந்த அவல நிலையை மாற்றி அவர்களை மீட்டெடுக்க கல்வி நிறுவனங்கள், பெற்றோர்கள் மற்றும் அரசு ஆகிய மூன்றும் இணைந்து செயல்படும் கூட்டுப் பொறுப்பு அவசியமாகிறது.
கல்வி நிறுவனங்களின் பங்கு
பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகள் வெறும் பாடப்புத்தக அறிவை வழங்கும் இடங்களாக மட்டும் இருக்கக் கூடாது. மாணவர்களின் மனநிலை மாற்றங்களைக் கண்டறிந்து அவர்களுக்குத் தேவையான ஆலோசனைகளை வழங்கும் உளவியல் நிபுணர்களைக் கல்வி வளாகங்களில் நியமிக்க வேண்டும். ஆசிரியர்களும் மாணவர்களைக் கண்காணிப்பதில் அதிக அக்கறை காட்ட வேண்டும். மதிப்பெண்களை மட்டுமே வெற்றியாகக் கருதும் மனநிலையை மாற்றி, தனித்திறமைகளை ஊக்குவிக்கும் சூழலை உருவாக்க வேண்டும்.
பெற்றோரின் அணுகுமுறை
பல நேரங்களில் பெற்றோர்களே மாணவர்களுக்குக் கூடுதல் அழுத்தத்தைத் தருகின்றனர். மற்றக் குழந்தைகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் பழக்கமும், மிக உயர்ந்த மதிப்பெண்களை எதிர்பார்ப்பதும் மாணவர்களை மனச்சோர்வுக்கு உள்ளாக்குகிறது. குழந்தைகளின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்து, அவர்களுடன் மனம் விட்டுப் பேசும் உறவை வளர்த்துக் கொள்வது தற்கொலை எண்ணங்களைத் தடுக்க உதவும் முதல் படியாகும்.
சமூக மற்றும் அரசின் கடமை
கல்வி முறையில் தேவையான சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டு வருவதன் மூலம் தேவையற்ற அழுத்தங்களைக் குறைக்க முடியும். மனநல விழிப்புணர்வு முகாம்களைத் தொடர்ச்சியாக நடத்துவதும், உதவி மையங்களை அணுகும் முறையை எளிதாக்குவதும் அவசியமாகும். சமூக ஊடகங்களின் தாக்கம் மற்றும் இணைய உலகத்தின் மாயையை மாணவர்களுக்கு உணர்த்தி, அவர்களை நிஜ உலகத்தோடு இணைக்க வேண்டும்.
மாணவர்களின் உயிர்களைக் காப்பது என்பது ஒரு தனிநபரின் பணியல்ல. இது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் கடமையாகும். அன்பு, ஆதரவு மற்றும் சரியான வழிகாட்டுதல் ஆகிய மூன்றையும் வழங்கும்போது, மாணவர்கள் நம்பிக்கையுடனும் மனவலிமையுடனும் எதிர்காலத்தை நோக்கிப் பயணிக்க முடியும்.
