ஒரு நாட்டின் இறையாண்மையைப் பாதுகாப்பதிலும், உள்நாட்டு அமைதியைப் பராமரிப்பதிலும் வெவ்வேறு பொறுப்புகளைக் கொண்ட பல்வேறு பாதுகாப்புப் படைகள் இயங்குகின்றன. இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, எல்லைப்புற அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ளும் முதன்மை ராணுவப் படைகளுக்கும், உள்நாட்டுச் சட்ட ஒழுங்கைப் பராமரிக்கும் துணை ராணுவப் படைகளுக்கும் இடையே தெளிவான செயல்பாட்டு வேறுபாடுகள் உள்ளன.
தேசிய எல்லைப் பாதுகாப்பு மற்றும் সশস্ত্র படைகள்
இந்தியாவின் எல்லைகளுக்கு அப்பால் இருந்து வரும் அச்சுறுத்தல்களைக் கையாள்வது முதன்மை ராணுவப் படைகளின் முக்கியப் பணியாகும். மேற்கு திசையில் பாகிஸ்தான், வடக்கில் சீனா மற்றும் கிழக்கில் வங்கதேசம் போன்ற நாடுகளின் எல்லைகளில் நிலவும் பதற்றமான சூழலில், நாட்டின் இறையாண்மையைப் பாதுகாக்க மூன்று முக்கியப் படைகள் செயல்படுகின்றன. அவை இந்தியத் தரைப்படை, இந்தியக் கடற்படை மற்றும் இந்திய விமானப்படை ஆகும்.
இவை மூன்றையும் உள்ளடக்கியதே ‘சশস্ত্র படைகள்’ (Armed Forces) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இந்த மூன்று படைகளும் நேரடியாகப் பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கீழ் இயங்கி, வெளிநாட்டு ஆக்கிரமிப்புகளைத் தடுப்பதிலும், நாட்டின் எல்லைப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதிலும் முதன்மைப் பொறுப்பை வகிக்கின்றன.
உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பு மற்றும் காவல் கட்டமைப்புகள்
எல்லைப் பாதுகாப்புத் தவிர, நாட்டின் অভ্যন্তத்தில் ஏற்படும் பல்வேறு சர்ச்சைகள், சட்டப் போராட்டங்கள் மற்றும் உள்நாட்டுப் பிரச்சனைகளைக் கையாள அடுக்குமுறை காவல் கட்டமைப்பு உள்ளது. அடிப்படை நிலையில் மாநிலக் காவல்துறையினர் சட்ட ஒழுங்கைப் பராமரிக்கின்றனர். வன்முறைகளைக் கட்டுப்படுத்தக் குற்றப்பிரிவும், உளவுத் தகவல்களைச் சேகரிக்க உள்நாட்டு உளவு அமைப்புகளும் செயல்படுகின்றன.
மாநிலக் காவல்துறையினரால் ஒரு கலவரத்தையோ அல்லது பெரிய அளவிலான வன்முறையையோ கட்டுப்படுத்த இயலாத போது, மாநில ஆயுதக் காவல் படை (State Armed Police) களமிறக்கப்படுகிறது. இவர்களிடம் எப்போதும் ஆயுதங்கள் இருக்கும், மேலும் வன்முறையை அடக்கும் தீவிரப் பயிற்சியையும் பெற்றிருப்பார்கள்.
துணை ராணுவப் படைகள் (Paramilitary Forces)
மாநிலப் படைகளாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாத சூழல்கள் ஏற்படும்போது, மத்திய அரசு இயக்கும் மத்திய ரிசர்வ் போலீஸ் படை (CRPF) போன்ற துணை ராணுவப் படைகள் அழைக்கப்படுகின்றன. இவை முழுமையான ராணுவப் படைகள் அல்ல, மாறாக ‘துணை ராணுவ அமைப்புகள்’ என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
இந்தக் கட்டமைப்பில் பல முக்கியப் பிரிவுகள் உள்ளன:
- எல்லை பாதுகாப்புப் படை (BSF)
- இந்தோ-திபெத் எல்லைக் காவல்படை (ITBP)
- மத்திய ரிசர்வ் போலீஸ் படை (CRPF)
- சாஷஸ்த்ரா சீமா பால் (SSB)
இவை தவிர, நாட்டின் முக்கிய உள்கட்டமைப்புகளான எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள், சென்னை துறைமுகம், உயர் நீதிமன்றங்கள், விமான நிலையங்கள் மற்றும் அணுமின் நிலையங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக மத்திய தொழில் பாதுகாப்புப் படை (CISF) இயங்குகிறது. இந்த ஐந்து படைகளும் ஒட்டுமொத்தமாக மத்திய ஆயுதப் போலீஸ் படைகள் (CAPF) என்ற பிரிவின் கீழ் வருகின்றன. இவை அனைத்தும் உள்துறை அமைச்சகத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்குகின்றன.
சிறப்புப் படைகளின் செயல்பாட்டு முறை
குறிப்பிட்ட கால அளவிலான தீவிர நடவடிக்கைகளுக்கு மட்டும் தேசிய பாதுகாப்புப் படை (NSG) போன்ற சிறப்புப் பிரிவுகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இக்குழுவில் ராணுவ மற்றும் காவல் துறை அதிகாரிகள் இணைந்து பணியாற்றுவார்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட ஆபத்தை அல்லது அச்சுறுத்தலை நீக்கிய பிறகு, இக்குழுக்கள் கலைக்கப்படும்.
உதாரணமாக, வீரப்பனைப் பிடிக்க மேற்கொண்ட நடவடிக்கையின் போது, தமிழகக் காவல்துறை, கர்நாடகக் காவல்துறை மற்றும் உளவுத்துறை இணைந்து ஒரு சிறப்புப் படை உருவாக்கப்பட்டது. அந்த இலக்கு நிறைவேறியவுடன் அந்தத் தற்காலிகப் படை கலைக்கப்பட்டது. இவ்வாறு, நிரந்தரப் பாதுகாப்பிற்கு ராணுவமும், தற்காலிக மற்றும் உள்நாட்டுத் தேவைகளுக்கு துணை ராணுவப் படைகளும் இந்தியப் பாதுகாப்பு கட்டமைப்பில் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன.
