2026 ஆம் ஆண்டு நடைபெறவுள்ள தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலை முன்னிட்டு, தமிழக வெற்றிக் கழகம் தனது அரசியல் வியூகங்களை வகுத்து வரும் நிலையில், கட்சியின் சமீபத்திய அமைச்சரவை பரிந்துரைகள் மற்றும் நியமனங்கள் அரசியல் வட்டாரத்தில் விவாதங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளன. பல தசாப்த கால அரசியல் மரபுகளை மாற்றி ஒரு புதிய சக்தியாக உருவெடுக்க முயற்சிக்கும் விஜய் தலைமையிலான இந்த கட்சி, தனது நிர்வாகக் கட்டமைப்பில் சில குறிப்பிட்ட சமூகப் பிரதிநிதித்துவங்களை வழங்கியுள்ளது.
நிர்வாக நியமனங்களும் சமூகப் பிரதிநிதித்துவமும்
குறிப்பாக, இந்து சமய அறநிலையத்துறையின் பொறுப்பை ரமேஷ் என்பவரிடம் ஒப்படைத்திருப்பது பல்வேறு அரசியல் விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாகியுள்ளது. ஒருபுறம், தமிழக வெற்றிக் கழகம் தலித் மற்றும் சிறுபான்மையினர் உள்ளிட்ட பல்வேறு சமூகத்தினருக்கு முன்னுரிமை அளித்து அமைச்சரவை இடங்களைப் பகிர்ந்தளித்திருப்பதை ஒரு நேர்மறையான அணுகுமுறையாகப் பார்க்கின்றனர். குறிப்பாக, தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஏழு அமைச்சர்களை நியமித்திருப்பது, முந்தைய ஆட்சிக் காலங்களில் காணப்படாத ஒரு மாற்றமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
கோவில் நிர்வாகமும் சாதியப் படிநிலைகளும்
இருப்பினும், இந்து சமய அறநிலையத்துறையை நிர்வகிக்கும் அமைச்சரின் சமூகப் பின்னணி குறித்து விவாதங்கள் எழுந்துள்ளன. தமிழ்நாட்டின் வரலாற்றில், கோயில்களை அரசு வசப்படுத்துவதற்கு மிக முக்கியக் காரணம், அங்கு நிலவிய சாதிய ஆதிக்கங்களையும், படிநிலைகளையும் நீக்கி அனைத்துத் தரப்பு மக்களுக்கும் சம உரிமையை வழங்குவதே ஆகும்.
தற்போதைய சூழலிலும், கிராமப்புறங்களில் உள்ள சில கோயில்களில் குறிப்பிட்ட சமூகத்தினருக்கு அனுமதி மறுக்கப்படும் சம்பவங்கள் நிகழ்ந்து வருகின்றன. விழுப்புரம் மாவட்டம் மேல்பாதி கிராமத் திரௌபதி அம்மன் கோயில் மற்றும் சின்னதாராபுரம் அருள்மிகு மாரியம்மன் கோயில் ஆகிய இடங்களில் நடந்த நிகழ்வுகள் இதற்குச் சான்றாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இத்தகைய சூழலில், பாரம்பரியமாக ஆதிக்கம் செலுத்திய சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் இந்தத் துறையை கையாளுவது, சாதியக் கட்டமைப்புகளை மீண்டும் வலுப்படுத்துமோ என்ற அச்சம் ஒரு தரப்பினரிடையே எழுந்துள்ளது.
மாற்றுக்கருத்துகளும் மக்கள் எதிர்பார்ப்பும்
இந்த விவாதங்களுக்கு மத்தியில், மற்றொரு தரப்பினர் ரமேஷ் என்பவரின் தனிப்பட்ட செயல்பாடுகளையும், நிர்வாகத் திறமையையும் முன்னிறுத்திப் பேசுகின்றனர். பிறப்பால் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதற்காக அவரை விமர்சிப்பது முறையல்ல என்றும், அவரது செயல்பாடுகளின் மூலமே அவரை மதிப்பிட வேண்டும் என்றும் வாதிடுகின்றனர்.
தமிழகம் எப்போதுமே ‘எம்மதமும் சம்மதம்’ என்ற கொள்கையை ஏற்றுக்கொண்டாலும், சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகள் இன்னும் முழுமையாக நீங்கவில்லை என்பதே யதார்த்தம். எனவே, நிர்வாக ரீதியிலான மாற்றங்களை விட, மனரீதியான மற்றும் சமூக ரீதியிலான மாற்றங்கள் ஏற்பட இன்னும் காலமாகும் என்ற கருத்து நிலவுகிறது.
மாற்றம் என்ற முழக்கத்தோடு களமிறங்கியுள்ள தமிழக வெற்றிக் கழகம், இத்தகைய நுணுக்கமான சமூக உணர்வுகளைக் கையாண்டு, அனைத்துத் தரப்பு மக்களுக்கும் சமமான நீதியையும் நல்லாட்சியையும் வழங்குமா என்பதே தற்போது அரசியல் களத்தில் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
