சமீபத்தில் திரையரங்குகளில் வெளியாகியுள்ள ‘ஈகோ ராமன்’ திரைப்படம், மனித மனதின் அகந்தை மற்றும் அதனால் ஏற்படும் விளைவுகளை மையமாக வைத்து உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு சராசரி இளைஞனுக்கும், அதிகாரத் திமிருடன் இருக்கும் ஒரு ஆசிரியருக்கும் இடையே நடக்கும் உணர்ச்சிகரமான மோதலே இக்கதையின் அடிப்படை.
கதைக்களம் மற்றும் நகர்வு
தந்தையை இழந்த நிலையில், தனது தாயின் கனவுகளுக்காக அரசு வேலைக்குத் தயாராகி வரும் இளைஞன் சிபி, ஒரு நாயை மிகுந்த பாசத்துடன் வளர்த்து வருகிறார். பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில், தனது இருசக்கர வாகனத்திற்கான தவணையைச் செலுத்த முடியாமல் நிதி நிறுவனங்களின் நெருக்கடியைச் சந்திப்பதே அவரது வாழ்வின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது.
அதே ஊரில் தலைமை ஆசிரியராகப் பணியாற்றும் ரோபோ சங்கர், மற்றவர்களைக் கீழ்நிலையில் பார்க்கும் அகந்தையுடன் இருப்பவர். தனது வாகனத்தின் மீது அதிகப் பற்று கொண்ட அவர், ஒரு எதிர்பாராத விபத்தில் சிபியின் நாய் அவரைத் துரத்தியதால் தனது பைக் சேதமடைவதை உணர்கிறார். ஆத்திரத்தில் அந்த நாயைக் கொன்றுவிடுகிறார் சங்கர். இந்தச் சம்பவம் சிபியின் வாழ்க்கையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
தன்னுடைய நாயின் மரணத்திற்கு காரணமானவர் தனது ஆசிரியரே என்று தெரிந்தும், சிபி அவருடன் நட்பாகப் பழக முயற்சி செய்கிறார். ஆனால், சங்கர் தனது ஈகோவைத் துறக்க மறுத்து சிபியை ஏளனமாக நடத்துகிறார். இக்கதையின் போக்கில் சிபியின் வாகனம் எவ்வாறு சங்கரின் கைக்குச் சென்றது என்பதும், அந்த உறவில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களுமே மீதிக்கதையாக நகர்கிறது.
நடிப்பு மற்றும் தொழில்நுட்பக் கலைஞர்கள்
நாயகனாக நடித்திருக்கும் சிபி சந்திரன், கதையின் உணர்ச்சிகளுக்கு ஏற்பத் தனது நடிப்பை வெளிப்படுத்த முயற்சி செய்துள்ளார். இருப்பினும், சில காட்சிகளில் இன்னும் ஆழமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கலாம் என்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. மறுபுறம், ரோபோ சங்கர் தனது அனுபவமிக்க நடிப்பால் படத்திற்கு வலு சேர்த்துள்ளார். குறிப்பாக அவரது உடல்மொழி மற்றும் முகபாவனைகள், ஒரு அகந்தை கொண்ட மனிதரின் குணாதிசயங்களைச் சரியாகப் பிரதிபலிக்கின்றன. படத்தின் இறுதிக்காட்சியில் அவர் வெளிப்படுத்தும் உணர்ச்சிகள் பார்வையாளர்களைக் கவரும் வகையில் அமைந்துள்ளன.
இயக்குநர் கணேசன் நாச்சிமுத்து, ஒரு ஆசிரியருக்கும் மாணவருக்கும் இடையிலான மனப்போராட்டத்தை நேர்த்தியாகக் கையாண்டுள்ளார். அகந்தை கொண்ட ஒரு மனிதரின் மனநிலை எவ்வாறு மாறுகிறது என்பதைத் திரைக்கதை மூலம் விவரித்துள்ளார். இருப்பினும், படத்தின் சில பகுதிகள் மெதுவாக நகர்வதும், சில தேவையற்ற காட்சிகள் கதையின் வேகத்தைக் குறைப்பதும் படத்தின் பலவீனமாகத் தெரிகிறது.
இசையமைப்பாளர் ரெய்மன் ராட்ரிக்ஸ் வழங்கிய பாடல்கள் எளிமையாகவும், கேட்கும் வகையிலும் உள்ளன. பின்னணி இசையும் காட்சிகளுக்கு ஏற்றவாறு அமைந்துள்ளது. கிராமப்புறங்களின் இயல்பான அழகைப் படம்பிடித்த ஒளிப்பதிவு, கதையின் சூழலை உண்மையாகக் கண்முன்னே நிறுத்துகிறது.
முடிவுரை
மொத்தத்தில், ‘ஈகோ ராமன்’ திரைப்படம் மனித உறவுகளின் சிக்கல்களைப் பேசும் ஒரு நேர்மையான முயற்சியாகும். சில திரைக்கதை குறைபாடுகள் இருந்தாலும், ரோபோ சங்கரின் வலுவான நடிப்பும், எதார்த்தமான கிராமிய சூழலும் இப்படைக்குக் கூடுதல் பலத்தைத் தந்துள்ளன.
