கல்வி என்பது சிலருக்கு வெறும் பாடப்புத்தகங்களின் தொகுப்பு; ஆனால் வசதிகள் இல்லாத பல மாணவர்களுக்கு அது ஒரு வாழ்வா சாவா போராட்டமாகும். திருப்பத்தூர் மாவட்டத்தின் ஒரு சிறிய குக்கிராமத்தில் பிறந்து, வாழ்க்கையின் ஆரம்பக்கட்டத்திலேயே பெற்றோரை இழந்து, கடும் வறுமையிலும் கல்வியின் மீது தீராத தாகத்தோடு போராடிய அருண் கனகராஜின் கதை, மன உறுதியின் அடையாளமாக உள்ளது.
தொடர் இழப்புகளும் வாழ்வின் நெருக்கடியும்
அருண் கனகராஜ், திருப்பத்தூரிலிருந்து 24 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள ஒரு கிராமத்தில் அரசுப் பள்ளியில் பயின்றார். சிறு வயதிலேயே அவரது வாழ்க்கையில் இரு பெரும் இழப்புகள் ஏற்பட்டன. முதலில் தாயார் ஒரு விபத்தில் உயிரிழந்தார். அதனைத் தொடர்ந்து, சில ஆண்டுகளிலேயே தந்தையும் விபத்தில் காலமானார். ஒரே மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சை பிரிவில், ஒரே படுக்கையில் இருவருமே சிகிச்சை பெற்று உயிரிழந்த அந்தத் துயரமான தருணங்கள், அருணின் மனதை ஆழமாக பாதித்தன.
உறவுகளின் புறக்கணிப்பும் உயிர்வாழும் போராட்டமும்
பெற்றோர் இல்லாத நிலையில், அருணும் அவரது சகோதர சகோதரிகளும் உறவினர்களின் ஆதரவை எதிர்பார்த்தனர். இருப்பினும், குடும்ப சொத்துக்களின் பகிர்வாக்கத்தால் அவர்கள் சொந்த வீட்டில் வசிக்க முடியாமல் போனது. சித்தப்பாவின் வீட்டில் தங்கிப் படித்த அருண், தனது அன்றாடச் செலவுகளுக்காகக் கனகாமரம் பூ தோட்டங்களில் வேலை செய்தும், வாழைத் தோட்டங்களில் உரம் இடும் பணிகளில் ஈடுபட்டும் பிழைப்பு நடத்தினார்கள். ஒரு கிலோ பூவிற்கு 5 முதல் 6 ரூபாய் கிடைத்த அந்த நாட்கள், வறுமையின் உச்சத்தை அவருக்கு உணர்த்தின.
கனவு மற்றும் யதார்த்தத்திற்கு இடையிலான போராட்டம்
அருணின் அக்கா தனது போராட்டங்களால் பி.ஏ ஆங்கில இலக்கியம் மற்றும் பி.எட் படிப்புகளை முடித்து, மாதம் 3,000 ரூபாய் சம்பளத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். அந்தச் சிறிய வருமானத்தில் ஒரு குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுவது பெரும் சவாலாக இருந்தது. ஜன்னல்கள் கூட இல்லாத ஒரு சிறிய வீட்டில், துணிகளைத் திரைச்சீலைகளாகப் பயன்படுத்திய அந்த வாழ்க்கை, அருணுக்குப் படிப்பின் மீதான ஏக்கத்தை அதிகமாக்கியது.
“நம்மால் இதற்கு மேல் படிக்க முடியாது” என்று தினந்தோறும் கண்ணீர் விட்ட அருண், உயர்கல்விக்கான வழிகளைத் தேடி அலைந்தார். படிப்பு என்பது அவருக்கு ஒரு சாதாரண விருப்பமாக இல்லாமல், வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடிய ஒரே ஆயுதமாகத் தெரிந்தது.
அகரத்தின் வருகையும் மாற்றமடைந்த வாழ்க்கையும்
தனிமையில் போராடிக்கொண்டிருந்த அருணுக்கு, அகரம் அறக்கட்டளையின் உதவி ஒரு புதிய நம்பிக்கையை அளித்தது. வறுமையின் பிடியில் சிக்கித் தவித்த மாணவர்களுக்குக் கல்வி வழங்கி, அவர்களைச் சமூகத்தில் ஒரு அங்கமாக மாற்று着 அகரம் மேற்கொண்ட முயற்சிகளில் அருணும் ஒரு பகுமையானார். இன்று அவர் தனது கல்விப் பயணத்தைத் தொடர்வது, அவரைப் போன்ற பல ஆயிரம் மாணவர்களுக்கு ஒரு உத்வேகமாகும்.
