திருவனந்தபுரம்: சபரிமலை ஐயப்பன் கோயிலுக்குள் அனைத்து வயது பெண்களும் நுழையலாம் என்ற தீர்ப்பை மறுஆய்வு செய்யக் கோரும் மனுக்கள் மீதான விசாரணையில், கோயில்களின் பாரம்பரிய வழிபாட்டு முறைகளில் நீதிமன்றம் தலையிட முடியாது என்றும், கடவுளை எந்த முறையில் வழிபட வேண்டும் என்பதை முடிவு செய்வது பக்தரின் புனிதமான உரிமை என்றும் உச்சநீதிமன்றத்தின் 9 நீதிபதிகள் அமர்வு கருத்து தெரிவித்தது.
சாய் தீபக்கின் அனல் பறந்த வாதம்
வழக்கு விசாரணையின்போது, கோயில்களின் பாரம்பரிய வழிபாட்டு முறைகளில் நீதிமன்றம் தலையிட முடியாது என்பதை நிரூபிக்க கிட்டத்தட்ட மூன்று மணி நேரம் நின்று வாதாடிய வழக்கறிஞர் சாய் தீபக்கிற்கு பாராட்டுகள் குவிகின்றன. தலைமை நீதிபதி சூர்ய காந்த் மற்றும் நீதிபதிகள் பி.வி. நாகரத்னா, எம்.எம். சுந்தரேஷ், அஹ்சானுதீன் அமானுல்லா, அரவிந்த் குமார், ஏ.ஜி. மாசிஹ், பிரசன்னா பி. வரலே, ஆர். மகாதேவன் மற்றும் ஜோய்மால்யா பாக்சி ஆகியோரை உள்ளடக்கிய அமர்வு, 2018 சபரிமலை தீர்ப்பிலிருந்து எழுந்த மறுஆய்வு மனுக்கள் மற்றும் ரிட் மனுக்களை விசாரித்தது.
முந்தைய தீர்ப்பு, அனைத்து வயதுப் பெண்களும் ஐயப்பன் கோவிலுக்குள் நுழைய அனுமதித்திருந்தது. ஏப்ரல் 7, 2026 அன்று, தலைமை நீதிபதி சூர்ய காந்த் தலைமையிலான 9 நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியலமைப்பு அமர்வு இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க விசாரணையைத் தொடங்கியது. மத்திய அரசின் சார்பில் ஆஜரான சொலிசிட்டர் ஜெனரல் துஷார் மேத்தா, 2018 தீர்ப்பையும், மத நடைமுறைகள் குறித்த தற்போதைய நீதித்துறை அணுகுமுறையையும் நேரடியாக எதிர்த்து வாதங்களை முன்வைத்தார்.
மத்திய அரசின் நிலைப்பாடு
ஏப்ரல் 8 அன்று தனது வாதங்களை முடித்த துஷார் மேத்தா, மத நம்பிக்கையின் செல்லுபடித் தன்மை அல்லது பகுத்தறிவு குறித்துத் தீர்ப்பளிக்க மதச்சார்பற்ற நீதிமன்றங்களுக்கு “புலமைச் சார்ந்த தகுதி” இல்லை என்று கூறினார். மேலும், நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கான அடிப்படையாக “அரசியலமைப்பு ஒழுக்கம்” என்ற கோட்பாட்டை முழுமையாகக் கைவிட வேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டார்.
இந்த மனுக்களுடன் சேர்த்து, மசூதிகள் மற்றும் தர்காக்களுக்குள் முஸ்லிம் பெண்கள் நுழைவது, தங்களுக்கு வெளியே திருமணம் செய்துகொண்ட பார்சி பெண்களின் மத உரிமை மற்றும் தாவூதி போரா சமூகத்தில் பின்பற்றப்படும் பெண் உறுப்பு சிதைப்பு (FGM) ஆகியவற்றின் சட்டப்பூர்வ செல்லுபடித் தன்மை குறித்த விவகாரங்களும் விசாரிக்கப்பட்டன.
சாய் தீபக்கின் முக்கிய வாதங்கள்
பந்தளம் அரச குடும்பம் மற்றும் பல்வேறு பக்தர் அமைப்புகளுக்காக மூத்த வழக்கறிஞர் ஜே. சாய் தீபக் ஆஜரானார். பந்தளம் அரச குடும்பம், சேதனா பெண்கள் அமைப்பு, அகில இந்திய ஐயப்ப கோவில் அமைப்புகள், ஷிரூர் மடம், ஸ்ரீ பத்மநாபசாமி கோவில் தந்திரிகள் மற்றும் சில்கூர் பாலாஜி கோவில் ஆகியவற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி மூத்த வழக்கறிஞர் ஜே. சாய் தீபக் வாதிட்டார்.
அப்போது அவர் கூறியதாவது: “ஒரு மத நடைமுறை அதன் புனிதத் தன்மையால் இயல்பாகவே நீதிமன்றத்தின் அதிகார வரம்பிற்கு அப்பாற்பட்டதாக இருக்கும்போது, அரசு அந்த நடைமுறையை அங்கீகரிப்பதாலோ அல்லது சட்டமாக மாற்றுவதாலோ மட்டும், அந்த நடைமுறையை ஆய்வு செய்யும் அதிகாரம் நீதிமன்றத்திற்குத் திடீரென கிடைத்து விடாது.”
நீதிபதிகள் மற்றும் வாதத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்
“நேரடியாகச் செய்ய முடியாத ஒன்றை, மறைமுகமாகவும் செய்ய முடியாது” என்று கூறிய சாய் தீபக், பண்டைய மத மரபுகளின் பகுத்தறிவுத் தன்மையை (Rationality) சோதிப்பதற்கு நீதிமன்றங்கள் சட்டத்தை ஒரு பின்வாசல் வழியாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்றார். அப்போது குறுக்கிட்ட தலைமை நீதிபதி சூர்ய காந்த், “அரசின் ஒரு அங்கத்தையோ அல்லது நிர்வாகத்தையோ நீங்கள் விமர்சிக்கும் அந்த நொடியே, நீதித்துறை மறுஆய்வு அதிகாரம் தானாகவே வந்துவிடுகிறது. சமூக நலன் என்ற பெயரில் அரசு ஒரு மத நடைமுறையைத் தடை செய்தால், அதை யார் பரிசோதிப்பார்கள்? நீதித்துறை மறுஆய்வு அதிகாரத்தின் மீது இவ்வளவு தாக்குதல் நடத்தத் தேவையில்லை. எல்லைகள் உள்ளன என்பதை நாங்கள் புரிந்துகொள்கிறோம். ஆனால் அதிகாரம் என்பதே இல்லை என்று சொல்வது மிகவும் கடினமானது,” என்று குறிப்பிட்டார்.
சாய் தீபக் மேலும் தனது வாதத்தில், அரசியலமைப்பின் பகுதி III-ஐ முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது, பிரிவு 25 மற்றும் 26-க்கு இடையிலான உறவைத் தீர்க்க அவசியம் என்றவர், இந்த உரிமைகளின் தன்மை, வரம்புகள் மற்றும் அமலாக்கம் குறித்து அடிப்படை கேள்விகளை எழுப்பினார். குறிப்பாக, பிரிவு 26 என்பது மதப் பிரிவுகளுக்கு மட்டுமே பொருந்தும் என்றால், மற்ற பொதுவான மத நிறுவனங்கள் தங்களின் உரிமைகளை எங்கே பெறுகின்றன என்று கேள்வி எழுப்பினார்.
சட்டமாக்கலும் நீதித்துறை மறுஆய்வும்
மேலும் அவர் வாதிடும்போது, ஏற்கனவே உள்ள ஒரு மத நடைமுறையை அரசு சட்டமாக்குவது (Codification), அந்த நடைமுறையைத் தானாகவே நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டதாக மாற்றிவிடாது. ஒரு நடைமுறையின் அசல் வடிவத்தை அரசியலமைப்பு ரீதியாக எதிர்க்க முடியாது என்றால், அரசு அதைச் சட்டத்தின் மூலம் அங்கீகரிப்பதாலேயே அதன் தன்மை மாறாது அல்லது நீதிமன்றத் தலையீட்டிற்கு அது வழிவகுக்காது. “மத நடைமுறைகள் குறிப்பிட்ட விதிகளுக்கு உட்பட்டு மீறப்படுகின்றன என்ற அடிப்படையில் எந்தவொரு ரிட் மனுவையும் விசாரணைக்கு எடுக்கும் கேள்வி எழவில்லை. ஏனென்றால் அந்த அதிகாரங்கள் அரசுக்கு மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன,” என்றார்.
அப்போது நீதிபதி நாகரத்னா, “சமூகச் சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டு வர அரசுக்குச் சட்டங்களை இயற்ற அதிகாரம் இருந்தால், உதாரணமாக ஆலயப் பிரவேசம்… இப்போது இங்குள்ள சர்ச்சை நுழைவை அரசு தடுத்தது என்பது அல்ல… கேரளாவின் சட்டம் மற்றும் விதிகளில் ஒரு தடையோ அல்லது பாரம்பரிய நடைமுறையோ இருப்பதாலேயே நுழைவு தொடர்பான விதியை அரசு உருவாக்கியுள்ளது,” என்றார்.
அதற்குப் பதிலளித்த சாய் தீபக், “ஏற்கனவே உள்ள ஒரு மத நடைமுறையை அரசு சட்டமாக்குவது, அந்த நடைமுறையை நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டதாக மாற்றாது. ஏனெனில் இது பிரிவு 25(1) மற்றும் 25(2)-ன் கீழ் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்படும் உரிமைப் பயன்பாடு அல்ல. எனது தாழ்மையான சமர்ப்பிப்பு என்னவென்றால், ஒரு சட்டத்தின் வழியாக வரும் மத நடைமுறைகளுக்கு எதிரான அரசியலமைப்பு சவால்களுக்கு நீதிமன்றங்கள் தலைமை தாங்க முடியாது; அது ஆய்வுக்கு உட்பட்டது அல்ல. நேரடியாகச் செய்ய முடியாததை மறைமுகமாகவும் செய்ய முடியாது என்ற கொள்கையை நான் பயன்படுத்துகிறேன்,” என்றார்.