இந்திய ராணுவத்திற்கும் துணை ராணுவப் படைகளுக்கும் இடையிலான அடிப்படை வேறுபாடுகள் என்ன?

இந்தியாவின் தேசியப் பாதுகாப்பு என்பது பல அடுக்கு கட்டமைப்புகளைக் கொண்டது. நாட்டின் எல்லைகளையும், உள்நாட்டு அமைதியையும் பாதுகாப்பதற்காக வெவ்வேறு அதிகாரப் பிரிவுகளைக் கொண்ட பல்வேறு பாதுகாப்புப் படைகள் இயங்கி வருகின்றன. குறிப்பாக, இந்திய ராணுவத்திற்கும் (Armed Forces), சிஆர்பிஎஃப் போன்ற துணை ராணுவப் படைகளுக்கும் இடையே உள்ள செயல்பாட்டு ரீதியான வேறுபாடுகளைப் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகிறது.

வெளிநாட்டு அச்சுறுத்தல்களும் ஆயுதப்படைகளின் பணியும்

இந்தியாவின் இறையாண்மையை வெளிநாட்டுக் கூறுகளிலிருந்து பாதுகாப்பதே ஆயுதப்படைகளின் முதன்மையான நோக்கமாகும். மேற்கு திசையில் பாகிஸ்தான், வடக்கில் சீனா மற்றும் கிழக்கு திசையில் வங்கதேசம் போன்ற நாடுகளின் எல்லைப் பகுதிகளில் நிலவும் பாதுகாப்பு சவால்களைக் கையாளுவதற்காக இந்த படைகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

தரைப்படை, கப்பல்படை மற்றும் விமானப்படை ஆகிய மூன்று பிரிவுகளையும் உள்ளடக்கியதே இந்திய ஆயுதப்படைகள் ஆகும். இவை அனைத்தும் நாட்டின் எல்லைக்கு வெளியே ஏற்படும் அச்சுறுத்தல்களை முறியடிப்பதிலும், போர்க்கால நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதிலும் முதன்மைப் பங்கு வகிக்கின்றன. நிர்வாக ரீதியாக, இந்த மூன்று படைகளும் மத்திய அரசின் பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்குகின்றன.

உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பும் போலீஸ் கட்டமைப்பும்

நாட்டின் எல்லைகளுக்கு உள்ளே நிலவும் சட்ட ஒழுங்குப் பிரச்சனைகள், உள்நாட்டுக் கலவரங்கள் மற்றும் பிரிவினைவாத அச்சுறுத்தல்களைக் கையாளுவதற்காகப் பல்வேறு அடுக்கு போலீஸ் படைகள் செயல்படுகின்றன. மாநில அளவிலான சட்ட ஒழுங்கைப் பராமரிப்பதில் மாநில போலீஸார் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றனர். வன்முறைகளைக் கட்டுப்படுத்தக் குற்றப்பிரிவு மற்றும் உளவுத்துறை ஆகியவை இயங்குகின்றன.

மாநில போலீஸாரால் கட்டுப்படுத்த முடியாத கலவரங்கள் அல்லது வன்முறைகள் ஏற்படும்போது, மாநில ஆயுதக் காவல்துறை (State Armed Police) களமிறங்கும். இவர்களது கைகளில் எப்போதும் ஆயுதங்கள் இருக்கும், இதன் மூலம் வன்முறையைத் தடுத்து அமைதி ஏற்படுத்துவதே இவர்களின் பணியாகும்.

துணை ராணுவப் படைகளின் செயல்பாடுகள்

மாநில காவல்துறையினரால் ஒரு சூழலைக் கையாள முடியாதபோது, மத்திய அரசு தனது மத்திய ரிசர்வ் போலீஸ் படை (CRPF) போன்ற துணை ராணுவப் படைகளை اعزியுநது. இவை ராணுவப் படைகள் அல்ல, மாறாக ‘பாராமிலிட்டரி’ எனப்படும் துணை ராணுவ அமைப்புகளாகும்.

இந்தக் கட்டமைப்பில் எல்லை பாதுகாப்புப் படை (BSF), இந்தோ-திபெத் எல்லைக் காவல்படை (ITBP), மத்திய ரிசர்வ் போலீஸ் படை (CRPF) மற்றும் சாஷஸ்த்ரா சீமா பால் (SSB) ஆகிய ஐந்து முக்கியப் படைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. இவை தவிர, துறைமுகங்கள், விமான நிலையங்கள் மற்றும் அணுமின் நிலையங்கள் போன்ற முக்கியத் தளங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக மத்திய தொழில்துறை பாதுகாப்புப் படை (CISF) இயங்கி வருகிறது. இ所有的 துணை ராணுவப் படைகளும் மத்திய அரசின் உள்துறை அமைச்சகத்தின் கீழ் வருகின்றன.

சிறப்புப் படைகளின் உருவாக்கம்

குறிப்பிட்ட கால அளவுள்ள அல்லது தீவிரத்தன்மை கொண்ட அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ள தேசிய பாதுகாப்புப் படை (NSG) போன்ற சிறப்புப் பிரிவுகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இவர்கள் முக்கியப் personalidadeகளுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பதுடன், தீவிரவாதத் தாக்குதல்களை முறியடிக்கும் பணியும் செய்கின்றனர். இந்த சிறப்புப் பிரிவுகளில் ராணுவ அதிகாரிகளும், போலீஸ் அதிகாரிகளும் இணைந்து பணியாற்றுவார்கள்.

உதாரணமாக, கொடிகொல்லி வீரப்பனைப் பிடிப்பதற்கு மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கையின் போது, தமிழ்நாடு மற்றும் கர்நாடக மாநில போலீஸார், ஆயுதக் காவல்துறை மற்றும் உளவுத்துறை எனப் பல பிரிவுகள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு ஒரு சிறப்புப் படை உருவாக்கப்பட்டது. அந்த இலக்கு நிறைவேறியவுடன் அந்தப் படை கலைக்கப்பட்டது. இது போன்ற தற்காலிக சிறப்புப் பிரிவுகள் குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காக மட்டுமே செயல்படுகின்றன.

#defense #indianArmy #crpf #nationalSecurity #india #army #pattalam #colonelMurugandham